Imam Ahmad : 22563

حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ طَارِقٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ قَالَ كَانَ أَبِي مِمَّنْ بَايَعَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَحْتَ الشَّجَرَةِ بَيْعَةَ الرِّضْوَانِ فَقَالَ انْطَلَقْنَا فِي قَابِلٍ حَاجِّينَ فَعُمِّيَ عَلَيْنَا مَكَانُهَا فَإِنْ كَانَتْ بَيَّنَتْ لَكُمْ فَأَنْتُمْ أَعْلَمُ

Ibinalita sa amin [ni Affan] [Abu 'Awanah] mula kay [Thariq] mula kay [Sa'id bin Al Musayyib] na nagsabi: [Ang aking ama] ay kabilang sa mga nanumpa ng katapatan sa Propeta sallallaahu 'alaihi wasallam sa ilalim ng isang puno, at pagkatapos ay sinabi niya: Nang sumunod na taon, nagtungo kami para sa Hajj at ang lugar (lugar ng pangako ng katapatan, ed.) ay hindi namin alam, kung malinaw ito sa iyo, mas malalaman mo sana.