Imam Ahmad : 22475

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَكْرٍ حَدَّثَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ وَثَنا حَجَّاجٌ عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ وَرَوْحٌ حَدَّثَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ أَخْبَرَنِي زَيْدُ بْنُ أَسْلَمَ عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ حُنَيْنٍ مَوْلَى آلِ عَيَّاشٍ وَقَالَ رَوْحٌ مَوْلَى عَبَّاسٍ أَنَّهُ أَخْبَرَهُ عَنْ أَبِيهِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ حُنَيْنٍ قَالَ كُنْتُ مَعَ ابْنِ عَبَّاسٍ وَالْمِسْوَرِ بِالْأَبْوَاءِ فَتَحَدَّثْنَا حَتَّى ذَكَرْنَا غَسْلَ الْمُحْرِمِ رَأْسَهُ فَقَالَ الْمِسْوَرُ لَا وَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ بَلَى فَأَرْسَلَنِي ابْنُ عَبَّاسٍ إِلَى أَبِي أَيُّوبَ يَقْرَأُ عَلَيْكَ ابْنُ أَخِيكَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبَّاسٍ السَّلَامَ وَيَسْأَلُكَ كَيْفَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَغْسِلُ رَأْسَهُ مُحْرِمًا قَالَ فَوَجَدَهُ يَغْتَسِلُ بَيْنَ قَرْنَيْ بِئْرٍ قَدْ سُتِرَ عَلَيْهِ بِثَوْبٍ فَلَمَّا اسْتَبَنْتُ لَهُ ضَمَّ الثَّوْبَ إِلَى صَدْرِهِ حَتَّى بَدَا لِي وَجْهُهُ وَرَأَيْتُهُ وَإِنْسَانٌ قَائِمٌ يَصُبُّ عَلَى رَأْسِهِ الْمَاءَ قَالَ فَأَشَارَ أَبُو أَيُّوبَ بِيَدَيْهِ عَلَى رَأْسِهِ جَمِيعًا عَلَى جَمِيعِ رَأْسِهِ فَأَقْبَلَ بِهِمَا وَأَدْبَرَ فَقَالَ الْمِسْوَرُ لِابْنِ عَبَّاسٍ لَا أُمَارِيكَ أَبَدًا قَالَ الْحَجَّاجُ وَرَوْحٌ فَلَمَّا انْتَسَبْتُ لَهُ وَسَأَلْتُهُ ضَمَّ الثَّوْبَ إِلَى صَدْرِهِ حَتَّى بَدَا لِي رَأْسُهُ وَوَجْهُهُ وَإِنْسَانٌ قَائِمٌ

اسان کي [محمد بن بڪر] ٻڌايو آهي [ابن جريج] ۽ اسان کي [حجاج] ٻڌايو آهي [ابن جريج] ۽ [روح] اسان کي [ابن جريج] ٻڌايو آهي [زيد بن اسلم] ٻڌايو آهي [ابراهيم بن عبدالله بن حنين] کان جيڪو اياسي خاندان جو غلام آهي ۽ عباس جو غلام روح چيو آهي ته هن ان کي سندس پيءُ [عبدالله بن حنين] کان خبر ڏني آهي ته چيو آهي ته: مان، ابن عباس ۽ مسور ابواء ۾ هئاسين تنهنڪري اسان ڳالهايو جيستائين اسان ماڻهن جي احرام ۾ پنهنجا وار ڌوئڻ بابت ڳالهايو، مسور چيو؛ اهو جائز ناهي، ابن عباس چيو؛ ها، پوءِ ابن عباس مون کي [ابو ايوب] ڏانهن موڪليو، جيڪو توهان جو ڀاءُ عبدالله بن عباس جو پٽ آهي، توهان کي سلام ڪريان ۽ توهان کان پڇان ته رسول الله ﷺ احرام ۾ پنهنجا وار ڪيئن ڌوئيندا هئا؟ راوي چيو؛ هن ڏٺو ته هو ٻن کوهن جي ٿنڀن جي وچ ۾ غسل ڪري رهيو هو ۽ ان تي ڪپڙو وڇايل هو، تنهن ڪري مان ڪجهه دير انتظار ڪرڻ کان پوءِ، هن ڪپڙو پنهنجي سيني تي لاٿو ته جيئن مان سندس چهرو ڏسي سگهان، پوءِ مون ڏٺو ته ڪو ماڻهو بيٺو آهي جيڪو سندس مٿي تي پاڻي ملائي رهيو آهي، هن چيو؛ پوءِ ابو ايوب پنهنجي سڀني آڱرين سان پنهنجي مٿي تي، سندس طرف ۽ پويان اشارو ڪيو. پوءِ مسور ابن عباس کي چيو؛ مان توهان سان هميشه لاءِ بحث نه ڪندس. حجاج ۽ روح چيو؛ پوءِ جڏهن مان هن جو انتظار ڪيو ۽ هن کان پڇيو، ته هن ڪپڙو پنهنجي سيني تي لاٿو جيستائين مون هن جو مٿو ۽ چهرو ۽ هڪ شخص ڏٺو جيڪو بيٺو هو.