Imam Ahmad : 22436

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ شُعْبَةَ حَدَّثَنِي سِمَاكٌ عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ عَنْ أَبِي أَيُّوبَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا أَكَلَ طَعَامًا بَعَثَ بِفَضْلِهِ إِلَى أَبِي أَيُّوبَ قَالَ فَأُتِيَ يَوْمًا بِقَصْعَةٍ فِيهَا ثُومٌ فَبَعَثَ بِهَا قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَحَرَامٌ هُوَ قَالَ لَا وَلَكِنِّي أَكْرَهُ رِيحَهُ قَالَ فَإِنِّي أَكْرَهُ مَا تَكْرَهُ

আমাক কৈছে [ইছমাইলে] আমাক [মা’মাৰ] [আজ জুহৰী]ৰ পৰা [‘আথো` বিন ইয়াজিদ]ৰ পৰা [আবু আয়ুব আল আনশ্বাৰী]ৰ পৰা কৈছে; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কৈছে, ‘যেতিয়া তোমালোকৰ মাজৰ কোনোবাই শৌচাগাৰত প্ৰৱেশ কৰে, তেতিয়া কিবলাৰ ফালে মুখ নকৰিব কিন্তু পূব বা পশ্চিমৰ ফালে মুখ কৰিব লাগে’। আবু আয়ুব আল আনছাৰীয়ে ক’লে, আমি যেতিয়া ছিৰিয়ালৈ আহিলোঁ, তেতিয়া আমি কিবলাৰ ফালে মুখ কৰি নলা-নৰ্দমা পেলোৱা ঠাইবোৰ দেখিলোঁ, আমি দিশ সলনি কৰিলোঁ, আৰু আমি আল্লাহ আজ্জা ৱাজাল্লাৰ পৰা ক্ষমা বিচাৰিলোঁ।