Imam Ahmad : 22384
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلٍ عَنْ عَطَاءٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ قَالَ حَدَّثَنَا مَنْ كَانَ يُقْرِئُنَا مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُمْ كَانُوا يَقْتَرِئُونَ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَشْرَ آيَاتٍ فَلَا يَأْخُذُونَ فِي الْعَشْرِ الْأُخْرَى حَتَّى يَعْلَمُوا مَا فِي هَذِهِ مِنْ الْعِلْمِ وَالْعَمَلِ قَالُوا فَعَلِمْنَا الْعِلْمَ وَالْعَمَلَ
Esan digu [Muhammad bin Fudhail] ['Atho']-tik [Abu 'Abdur Rahman]-ek esan zuen; Sallallaahu 'alaihi wa salam profetaren [lagun bati] esan diogu behin Korana irakurtzen irakatsi ziguna, sallallaahu 'alaihi wa salam profetaren hamar bertso ikasi zituztela, ez zituzten beste hamar bertsoak aztertu haietan jasotako ezagutza eta egintzak ezagutu arte, ezagutza eta egintzak ezagutzen ditugu.