Imam Ahmad : 22305
حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ يَعْنِي ابْنَ جُمَيْعٍ حَدَّثَنَا أَبُو الطُّفَيْلِ عَنْ حُذَيْفَةَ قَالَ خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمَ غَزْوَةِ تَبُوكَ قَالَ فَبَلَغَهُ أَنَّ فِي الْمَاءِ قِلَّةً الَّذِي يَرِدُهُ فَأَمَرَ مُنَادِيًا فَنَادَى فِي النَّاسِ أَنْ لَا يَسْبِقَنِي إِلَى الْمَاءِ أَحَدٌ فَأَتَى الْمَاءَ وَقَدْ سَبَقَهُ قَوْمٌ فَلَعَنَهُمْ
Esan digu [Abu Nu'aim] esan digu [Al Walid bin Jumai'] esan digu [Abu Ath Thufail] [Hudzaifah bin Al Yaman] esan digu; Rasulullah sallallaahu 'alaihi wa salam joan zen Tabuk-eko guduan, ur apur bat besterik ez zegoela entzun zuen, beraz, norbaiti deitzeko agindu zion, eta gero jendetzaren erdian dei egin zuen, inork ez zezan uretara aurrera egin. Iritsi zenean, aurretik jende multzo bat zegoela ikusi zen eta orduan madarikatu egin zituen.