Imam Ahmad : 22267

حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ قَالَ سَمِعْتُ مُسْلِمَ بْنَ نُذَيْرٍ عَنْ حُذَيْفَةَ قَالَ أَخَذَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِعَضَلَةِ سَاقِي أَوْ بِعَضَلَةِ سَاقِهِ قَالَ فَقَالَ الْإِزَارُ هَاهُنَا فَإِنْ أَبَيْتَ فَهَاهُنَا فَإِنْ أَبَيْتَ فَلَا حَقَّ لِلْإِزَارِ فِي الْكَعْبَيْنِ أَوْ لَا حَقَّ لِلْكَعْبَيْنِ فِي الْإِزَارِ

اسان کي عفان ٻڌايو آهي ته اسان کي سيوبه ٻڌايو آهي ته ابو اسحاق چيو آهي ته مون مسلم بن نضير کي حذیفہ بن يمان کان چوندي ٻڌو آهي ته رسول الله ﷺ منهنجي پٺيءَ جي عضوي يا پنهنجي پٺيءَ کي هٿ لڳايو ۽ فرمايو ته: هي ساڙ جي جاءِ آهي، جيڪڏهن توهان کي ترغيب هجي ته ان کان هيٺ هليو وڃو ۽ جيڪڏهن توهان کي ترغيب هجي ته پوءِ ٽخن جي هيٺان ساڙ جو ڪو حق ناهي ۽ نه ئي ٻنهي اکين جو ساڙ جو ڪو حق آهي.