Imam Ahmad : 22263
قَالَ حُذَيْفَةُ وَسَمِعْتُهُ يَقُولُ إِنَّ رَجُلًا مِمَّنْ كَانَ قَبْلَكُمْ أَتَاهُ مَلَكٌ لِيَقْبِضَ نَفْسَهُ فَقَالَ لَهُ هَلْ عَمِلْتَ مِنْ خَيْرٍ فَقَالَ مَا أَعْلَمُ قِيلَ لَهُ انْظُرْ قَالَ مَا أَعْلَمُ شَيْئًا غَيْرَ أَنِّي كُنْتُ أُبَايِعُ النَّاسَ وَأُجَازِفُهُمْ فَأُنْظِرُ الْمُعْسِرَ وَأَتَجَاوَزُ عَنْ الْمُوسِرِ فَأَدْخَلَهُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ الْجَنَّةَ
Aurreko haditharen transmisio-bide beretik jarraituz, esan zuen [Hudzaifah bin Al Yaman] eta esan nion: 'Zure aurretik aingeru batek bisitatu zuen norbaiti bizitza kentzeko, aingeruak galdetu zuen: egin al duzu ontasunik txikiena? Pertsonak erantzun zuen: Ez dakit. Aingeruak esan zuen; Eman begirada bat. Pertsonak erantzun zuen: Ez dut ezer onik egin, besterik gabe, iraganean jendearekin erosi eta saldu izan dudala eta haiei kalkuluak saldu dizkiedala, behin atseden - zorra ordaintzea - arazoetan zeuden jendeari eta behin libratu ditudala - zorrak - aberatsei. Orduan Allah 'azza wajalla jarri zuen zeruan'.