Imam Ahmad : 22258
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ عَنْ أَبِي الْبَخْتَرِيِّ الطَّائِيِّ عَنْ أَبِي ثَوْرٍ قَالَ بَعَثَ عُثْمَانُ يَوْمَ الْجَرَعَةِ بِسَعِيدِ بْنِ الْعَاصِ قَالَ فَخَرَجُوا إِلَيْهِ فَرَدُّوهُ قَالَ فَكُنْتُ قَاعِدًا مَعَ أَبِي مَسْعُودٍ وَحُذَيْفَةَ فَقَالَ أَبُو مَسْعُودٍ مَا كُنْتُ أَرَى أَنْ يَرْجِعَ لَمْ يُهْرِقْ فِيهِ دَمًا قَالَ فَقَالَ حُذَيْفَةُ وَلَكِنْ قَدْ عَلِمْتُ لَتَرْجِعَنَّ عَلَى عُقَيْبِهَا لَمْ يُهْرِقْ فِيهَا مَحْجَمَةَ دَمٍ وَمَا عَلِمْتُ مِنْ ذَلِكَ شَيْئًا إِلَّا عَلِمْتُهُ وَمُحَمَّدٌ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَيٌّ حَتَّى إِنَّ الرَّجُلَ لَيُصْبِحُ مُؤْمِنًا ثُمَّ يُمْسِي مَا مَعَهُ مِنْهُ شَيْءٌ وَيُمْسِي مُؤْمِنًا وَيُصْبِحُ مَا مَعَهُ مِنْهُ شَيْءٌ يُقَاتِلُ فِئَتَهُ الْيَوْمَ وَيَقْتُلُهُ اللَّهُ غَدًا يَنْكُسُ قَلْبُهُ تَعْلُوهُ اسْتُهُ قَالَ فَقُلْتُ أَسْفَلُهُ قَالَ اسْتُهُ
Esan digu [Muhammad bin Ja'far] esan digu [Syu'bah]-tik ['Amru bin Murrah]-tik [Abu Al Bakhturi Ath Tho`i]-tik [Abu Tsaur]-etik esan du; Jara'ah gerran, 'Uthmanek Sa'ad bin Al 'Ash bidali zuen eta jendea harengana joan zen eta itzuli egin zuen. Garai hartan Abu Tsaur Abu Masud eta Hudzaifah bin Al Yamanekin eseri nintzen orduan Abu Masudek esan zuen; Ez dut uste odola isuri gabe itzuli zenik. Orduan [Hudzaifah bin Al Yaman] esan zuen; Baina badakit, odolik isuri gabe itzuliko dela, badakit dena Muhammad sallallaahu 'alaihi wa salam oraindik bizirik zegoenean norbaitek goizean sinesten zuen arte eta gero arratsaldean bere barruan zerbait zegoen, arratsaldean uste zuen orduan goizean zerbait gaizki zegoela beregan, bere taldea borrokatu zuen gaur eta bihar hilko du, bere bihotza hankaz gora jarrita dago. I -Abu Tsaur- Esan zuen; Behea. He - Hudzaifah bin Al Yaman - Esan zuen; Bere ondestea.