Imam Ahmad : 22115
حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ سُحَيْمٍ عَنْ أُمِّهِ ابْنَةِ أَبِي الْحَكَمِ الْغِفَارِيِّ قَالَتْ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّ الرَّجُلَ لَيَدْنُو مِنْ الْجَنَّةِ حَتَّى مَا يَكُونُ بَيْنَهُ وَبَيْنَهَا إِلَّا قِيدُ ذِرَاعٍ فَيَتَكَلَّمُ بِالْكَلِمَةِ فَيَتَبَاعَدُ مِنْهَا أَبْعَدَ مِنْ صَنْعَاءَ
Esan digu [Ibn Abi 'Adi] [Muhammad bin Ishaq] [Sulaiman bin Suhaim] [bere ama, Abu Al Halam Al Ghifari alaba] esan zuen; Allah sallallaahu 'alaihi wa salam'en mezulariari entzun nion: 'Bada norbait zerura hurbiltzen dena haren eta zeruaren artean distantziarik ez dagoen arte, dzira baten tamaina izan ezik', orduan esan zituen hitzak Shan'a-tik urrunago egon arte''.