Imam Ahmad : 22067
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ حَدَّثَنَا أَبُو بِشْرٍ قَالَ سَمِعْتُ حَسَّانَ بْنَ بِلَالٍ يُحَدِّثُ عَنْ رَجُلٍ مِنْ أَسْلَمَ مِنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُمْ كَانُوا يُصَلُّونَ مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمَغْرِبَ ثُمَّ يَرْجِعُونَ إِلَى أَهْلِيهِمْ أَقْصَى الْمَدِينَةِ يَرْتَمُونَ يُبْصِرُونَ وَقْعَ سِهَامِهِمْ
Esan digu [Muhammad bin Ja'far] esan digu [Syu'bah] esan digu [Abu Bisyr] esan digu; [Hassan bin Bilal] Bani Aslam-eko [norbaiti] Rasulullah sallallaahu 'alaihi wa salam-en lagun baten istorio bat kontatzen entzun nion, sallallaahu 'alaihi wa salam Profetarekin maghrib-otoitzak egin zituztela eta gero beren familietara itzuli ziren Medina amaieran, eta oraindik ere geziak poliki-poliki ibiltzen ziren.