Imam Ahmad : 22007
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ أَشْعَثَ عَنْ عَمَّتِهِ عَنْ عَمِّهَا قَالَ إِنِّي لَبِسُوقِ ذِي الْمَجَازِ عَلَيَّ بُرْدَةٌ لِي مَلْحَاءُ أَسْحَبُهَا قَالَ فَطَعَنَنِي رَجُلٌ بِمِخْصَرَةٍ فَقَالَ ارْفَعْ إِزَارَكَ فَإِنَّهُ أَبْقَى وَأَنْقَى فَنَظَرْتُ فَإِذَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَنَظَرْتُ فَإِذَا إِزَارُهُ إِلَى أَنْصَافِ سَاقَيْهِ
Esan digu [Waki'] [Sufyan]-tik [Ash'ats]-tik [bere izekotik] [bere osabatik] esan zuen; Dzil Majaz merkatuan nengoen, arrastaka nengoen nire manta grisa jantzita nengoen orduan norbaitek bere makilarekin burla egin zidan, esan zuen; Kendu sarong gehiago iraungo duelako eta garbi mantendu. Pertsona hori Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam zela ikusi nuen. Orduan begiratu nuen eta pareoa txahalaren erdira zegoela ikusi nuen.