Imam Ahmad : 21915

حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ الْحُبَابِ حَدَّثَنِي الْحُسَيْنُ بْنُ وَاقِدٍ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بُرَيْدَةَ حَدَّثَنِي أَبِي بُرَيْدَةُ قَالَ حَاصَرْنَا خَيْبَرَ فَأَخَذَ اللِّوَاءَ أَبُو بَكْرٍ فَانْصَرَفَ وَلَمْ يُفْتَحْ لَهُ ثُمَّ أَخَذَهُ مِنْ الْغَدِ فَخَرَجَ فَرَجَعَ وَلَمْ يُفْتَحْ لَهُ وَأَصَابَ النَّاسَ يَوْمَئِذٍ شِدَّةٌ وَجَهْدٌ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنِّي دَافِعٌ اللِّوَاءَ غَدًا إِلَى رَجُلٍ يُحِبُّهُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ وَيُحِبُّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ لَا يَرْجِعُ حَتَّى يُفْتَحَ لَهُ فَبِتْنَا طَيِّبَةٌ أَنْفُسُنَا أَنَّ الْفَتْحَ غَدًا فَلَمَّا أَنْ أَصْبَحَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَّى الْغَدَاةَ ثُمَّ قَامَ قَائِمًا فَدَعَا بِاللِّوَاءِ وَالنَّاسُ عَلَى مَصَافِّهِمْ فَدَعَا عَلِيًّا وَهُوَ أَرْمَدُ فَتَفَلَ فِي عَيْنَيْهِ وَدَفَعَ إِلَيْهِ اللِّوَاءَ وَفُتِحَ لَهُ قَالَ بُرَيْدَةُ وَأَنَا فِيمَنْ تَطَاوَلَ لَهَا

اسان کي ٻڌايو آهي [زيد بن الحباب] مون کي ٻڌايو آهي [الحسين بن واقد] مون کي ٻڌايو آهي ['عبدالله بن بريده' مون کي ٻڌايو آهي [بريدهه] چيو آهي ته؛ اسان خيبر کي گهيرو ڪيو پوءِ ابوبڪر جهنڊو کنيو، هو هليو ويو پر خيبر سندس لاءِ فتح نه ٿيو هو، پوءِ ٻئي ڏينهن هو هليو ويو ۽ پوءِ موٽي آيو، پر خيبر سندس لاءِ فتح نه ٿيو هو، ان وقت ماڻهو ٿڪجي پيا هئا، رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو: 'مان سڀاڻي جهنڊو اهڙي شخص کي ڏيندس جيڪو الله ۽ سندس رسول کي پيارو آهي ۽ هو الله ۽ سندس رسول کي پيارو آهي، هو جيستائين کيس فتح نه ڏني وڃي تيستائين واپس نه ايندو'. شام جو اسان شور مچايو ته فتح ٻئي ڏينهن ٿيندي. صبح جو رسول الله صلي الله عليه وسلم صبح جي نماز پڙهي پوءِ اٿيا ۽ هڪ جهنڊو گهريو جڏهن ته ماڻهو اڃا تائين پنهنجي صفن ۾ هئا پوءِ پاڻ صلي الله عليه وسلم علي عليه السلام کي سڏ ڪيو پر سندس اک ۾ سور هو، پوءِ رسول الله صلي الله عليه وسلم سندس اکين ۾ ٿڪو لڳايو ۽ کيس جهنڊو ڏنو ۽ کيس فتح ڏني وئي. بريده چيو: مان انهن ماڻهن مان هڪ آهيان جيڪي ان جهنڊي کي حاصل ڪرڻ لاءِ ڊوڙي رهيا هئا.