Al Ahad

Imam Ahmad : 21874

حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ عُمَرَ أَخْبَرَنَا مَالِكٌ عَنِ ابْنِ بُرَيْدَةَ عَنْ أَبِيهِ قَالَ خَرَجَ بُرَيْدَةُ عِشَاءً فَلَقِيَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَخَذَ بِيَدِهِ فَأَدْخَلَهُ الْمَسْجِدَ فَإِذَا صَوْتُ رَجُلٍ يَقْرَأُ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تُرَاهُ مُرَائِيًا فَأَسْكَتَ بُرَيْدَةُ فَإِذَا رَجُلٌ يَدْعُو فَقَالَ اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِأَنِّي أَشْهَدُ أَنَّكَ أَنْتَ اللَّهُ الَّذِي لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ الْأَحَدُ الصَّمَدُ الَّذِي لَمْ يَلِدْ وَلَمْ يُولَدْ وَلَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُوًا أَحَدٌ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالَّذِي نَفْسُ مُحَمَّدٍ بِيَدِهِ لَقَدْ سَأَلَ اللَّهَ بِاسْمِهِ الْأَعْظَمِ الَّذِي إِذَا سُئِلَ بِهِ أَعْطَى وَإِذَا دُعِيَ بِهِ أَجَابَ قَالَ فَلَمَّا كَانَ مِنْ الْقَابِلَةِ خَرَجَ بُرَيْدَةُ عِشَاءً فَلَقِيَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَخَذَ بِيَدِهِ فَأَدْخَلَهُ الْمَسْجِدَ فَإِذَا صَوْتُ الرَّجُلِ يَقْرَأُ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَتَقُولُهُ مُرَاءٍ فَقَالَ بُرَيْدَةُ أَتَقُولُهُ مُرَاءٍ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا بَلْ مُؤْمِنٌ مُنِيبٌ لَا بَلْ مُؤْمِنٌ مُنِيبٌ فَإِذَا الْأَشْعَرِيُّ يَقْرَأُ بِصَوْتٍ لَهُ فِي جَانِبِ الْمَسْجِدِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ الْأَشْعَرِيَّ أَوْ إِنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ قَيْسٍ أُعْطِيَ مِزْمَارًا مِنْ مَزَامِيرِ دَاوُدَ فَقُلْتُ أَلَا أُخْبِرُهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ بَلَى فَأَخْبِرْهُ فَأَخْبَرْتُهُ فَقَالَ أَنْتَ لِي صَدِيقٌ أَخْبَرْتَنِي عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِحَدِيثٍ

A nus è stât contât che [Uthman bin Umar] al à contât che [Malik] di [Ibn Buraidah] di [sô pari] al à dit: Buraidah al jere fûr une gnot alore il Profete sallallaahu alaihi Wasallam al passà di lui, al cjapà la sô man e daspò al fo puartât dentri de moschee, di colp cualchidun di Koran al jere il s. Il Profete al à dit: Al somee che lu fâs par vie dal riya`. Il sun al fasè zirâ Buraidah e daspò cualchidun al preà: O Allah! Ti domandi, o testemoni che Tu sês Allah e nol è un altri Diu infûr di Te, Tu sês l’Un e unic che al è dipendent di Lui che nol partìs, nol nas e nol à compagn par Lui. Il Profete Sallallahu Alaihi Wasallam al à dit: ‘Di chel che intes sôs mans e je la anime di Mohammed, al à domandât a Allah il So non plui gloriôs, che se al ven domandât cun lui al darà di sigûr, se al ven domandât cun lui al sarà sigûr dât’. La gnot dopo Buraidah al jessì e il Profete sallallaahu alaihi wasallam al passà di lui, al cjapà la sô man e daspò lu puartà dentri de moschee, di colp al fo il sun di cualchidun che al leeve il Coran. Il Profete al à dit: ‘Tu stâs disint che tu fâs riya’? ' Buraidah al disè: Tu âs dit che tu stâs fasint riya, o Messazîr di Allah? Il Rasulullah Sallam al à dit: ‘No, ma al è un crodint che al si pente, no, ma al è un crodint che al si pente’. Al è vignût fûr che al jere Al Asy’ari che al leeve il Coran tal cjanton de moschee, daspò il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al disè: “Al Asy’ari - o ‘Abdullah bin Qais - i fo dât un dai tancj flauts di Dawud’. O ai dit: o pues dîlu? Il Rasulullah al à dit: ‘Sì, dîlu’. Dopo o lu ai contât. Al Asy’ari al disè: Tu sês il me amì, tu m’âs contât un hadith dal Profete.