Imam Ahmad : 21737

حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ اطَّلَعَ رَجُلٌ مِنْ جُحْرٍ فِي حُجْرَةِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَعَهُ مِدْرًى يَحُكُّ بِهِ رَأْسَهُ فَقَالَ لَوْ أَعْلَمُكَ تَنْتَظِرُ لَطَعَنْتُ بِهِ عَيْنَكَ إِنَّمَا جُعِلَ الِاسْتِئْذَانُ مِنْ أَجْلِ الْبَصَرِ

আমাক [চুফিয়ানক] [আবু হাজিম]ৰ পৰা কোৱা হৈছে যে তেওঁ [ছাহাল বিন ছা’দ] ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ পৰা শুনিছিল যে: ‘যিজনে নামাজৰ সময়ত পাহৰি যোৱা কথা এটা মনত পেলায়, তেওঁ কওক: চুবহানাল্লাহ, কাৰণ হাত চাপৰি বজোৱা কেৱল মহিলাৰ বাবেহে, আনহাতে নামাজৰ গুটি পুৰুষৰ বাবে’।