Imam Ahmad : 21714

حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ حَدَّثَنَا أَبُو كَامِلٍ الْجَحْدَرِيُّ حَدَّثَنَا الْفُضَيْلُ بْنُ سُلَيْمَانَ حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ عُقْبَةَ عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ يَحْيَى بْنِ الْوَلِيدِ بْنِ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ عَنْ عُبَادَةَ قَالَ إِنَّ مِنْ قَضَاءِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّ الْمَعْدِنَ جُبَارٌ وَالْبِئْرَ جُبَارٌ وَالْعَجْمَاءَ جَرْحُهَا جُبَارٌ وَالْعَجْمَاءُ الْبَهِيمَةُ مِنْ الْأَنْعَامِ وَغَيْرِهَا وَالْجُبَارُ هُوَ الْهَدَرُ الَّذِي لَا يُغَرَّمُ وَقَضَى فِي الرِّكَازِ الْخُمُسَ وَقَضَى أَنَّ تَمْرَ النَّخْلِ لِمَنْ أَبَّرَهَا إِلَّا أَنْ يَشْتَرِطَ الْمُبْتَاعُ وَقَضَى أَنَّ مَالَ الْمَمْلُوكِ لِمَنْ بَاعَهُ إِلَّا أَنْ يَشْتَرِطَ الْمُبْتَاعُ وَقَضَى أَنَّ الْوَلَدَ لِلْفِرَاشِ وَلِلْعَاهِرِ الْحَجَرَ وَقَضَى بِالشُّفْعَةِ بَيْنَ الشُّرَكَاءِ فِي الْأَرَضِينَ وَالدُّورِ وَقَضَى لِحَمَلِ بْنِ مَالِكٍ الْهُذَلِيِّ بِمِيرَاثِهِ عَنْ امْرَأَتِهِ الَّتِي قَتَلَتْهَا الْأُخْرَى وَقَضَى فِي الْجَنِينِ الْمَقْتُولِ بِغُرَّةٍ عَبْدٍ أَوْ أَمَةٍ قَالَ فَوَرِثَهَا بَعْلُهَا وَبَنُوهَا قَالَ وَكَانَ لَهُ مِنْ امْرَأَتَيْهِ كِلْتَيْهِمَا وَلَدٌ قَالَ فَقَالَ أَبُو الْقَاتِلَةِ الْمَقْضِيُّ عَلَيْهِ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ أُغْرِمَ مَنْ لَا صَاحَ وَلَا اسْتَهَلَّ وَلَا شَرِبَ وَلَا أَكَلَ فَمِثْلُ ذَلِكَ بَطَلَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَذَا مِنْ الْكُهَّانِ قَالَ وَقَضَى فِي الرَّحَبَةِ تَكُونُ بَيْنَ الطَّرِيقِ ثُمَّ يُرِيدُ أَهْلُهَا الْبُنْيَانَ فِيهَا فَقَضَى أَنْ يُتْرَكَ لِلطَّرِيقِ فِيهَا سَبْعُ أَذْرُعٍ قَالَ وَكَانَ تِلْكَ الطَّرِيقُ سُمِّيَ الْمِيتَاءُ وَقَضَى فِي النَّخْلَةِ أَوْ النَّخْلَتَيْنِ أَوْ الثَّلَاثِ فَيَخْتَلِفُونَ فِي حُقُوقِ ذَلِكَ فَقَضَى أَنَّ لِكُلِّ نَخْلَةٍ مِنْ أُولَئِكَ مَبْلَغَ جَرِيدَتِهَا حَيِّزٌ لَهَا وَقَضَى فِي شُرْبِ النَّخْلِ مِنْ السَّيْلِ أَنَّ الْأَعْلَى يَشْرَبُ قَبْلَ الْأَسْفَلِ وَيُتْرَكُ الْمَاءُ إِلَى الْكَعْبَيْنِ ثُمَّ يُرْسَلُ الْمَاءُ إِلَى الْأَسْفَلِ الَّذِي يَلِيهِ فَكَذَلِكَ يَنْقَضِي حَوَائِطُ أَوْ يَفْنَى الْمَاءُ وَقَضَى أَنَّ الْمَرْأَةَ لَا تُعْطِي مِنْ مَالِهَا شَيْئًا إِلَّا بِإِذْنِ زَوْجِهَا وَقَضَى لِلْجَدَّتَيْنِ مِنْ الْمِيرَاثِ بِالسُّدُسِ بَيْنَهُمَا بِالسَّوَاءِ وَقَضَى أَنَّ مَنْ أَعْتَقَ شِرْكًا فِي مَمْلُوكٍ فَعَلَيْهِ جَوَازُ عِتْقِهِ إِنْ كَانَ لَهُ مَالٌ وَقَضَى أَنْ لَا ضَرَرَ وَلَا ضِرَارَ وَقَضَى أَنَّهُ لَيْسَ لِعِرْقٍ ظَالِمٍ حَقٌّ وَقَضَى بَيْنَ أَهْلِ الْمَدِينَةِ فِي النَّخْلِ لَا يُمْنَعُ نَفْعُ بِئْرٍ وَقَضَى بَيْنَ أَهْلِ الْمَدِينَةِ أَنَّهُ لَا يُمْنَعُ فَضْلُ مَاءٍ لِيُمْنَعَ فَضْلُ الْكَلَإِ وَقَضَى فِي دِيَةِ الْكُبْرَى الْمُغَلَّظَةِ ثَلَاثِينَ ابْنَةَ لَبُونٍ وَثَلَاثِينَ حِقَّةً وَأَرْبَعِينَ خَلِفَةً وَقَضَى فِي دِيَةِ الصُّغْرَى ثَلَاثِينَ ابْنَةَ لَبُونٍ وَثَلَاثِينَ حِقَّةً وَعِشْرِينَ ابْنَةَ مَخَاضٍ وَعِشْرِينَ بَنِي مَخَاضٍ ذُكُورًا ثُمَّ غَلَتِ الْإِبِلُ بَعْدَ وَفَاةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهَانَتْ الدَّرَاهِمُ فَقَوَّمَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ إِبِلَ الْمَدِينَةِ سِتَّةَ آلَافِ دِرْهَمٍ حِسَابُ أُوقِيَّةٍ لِكُلِّ بَعِيرٍ ثُمَّ غَلَتِ الْإِبِلُ وَهَانَتْ الْوَرِقُ فَزَادَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ أَلْفَيْنِ حِسَابَ أُوقِيَّتَيْنِ لِكُلِّ بَعِيرٍ ثُمَّ غَلَتِ الْإِبِلُ وَهَانَتْ الدَّرَاهِمُ فَأَتَمَّهَا عُمَرُ اثْنَيْ عَشَرَ أَلْفًا حِسَابَ ثَلَاثِ أَوَاقٍ لِكُلِّ بَعِيرٍ قَالَ فَزَادَ ثُلُثُ الدِّيَةِ فِي الشَّهْرِ الْحَرَامِ وَثُلُثٌ آخَرُ فِي البَلَدِ الْحَرَامِ قَالَ فَتَمَّتْ دِيَةُ الْحَرَمَيْنِ عِشْرِينَ أَلْفًا قَالَ فَكَانَ يُقَالُ يُؤْخَذُ مِنْ أَهْلِ الْبَادِيَةِ مِنْ مَاشِيَتِهِمْ لَا يُكَلَّفُونَ الْوَرِقَ وَلَا الذَّهَبَ وَيُؤْخَذُ مِنْ كُلِّ قَوْمٍ مَا لَهُمْ قِيمَةُ الْعَدْلِ مِنْ أَمْوَالِهِمْ حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ حَدَّثَنَا الصَّلْتُ بْنُ مَسْعُودٍ حَدَّثَنَا الْفُضَيْلُ بْنُ سُلَيْمَانَ حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ عُقْبَةَ عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ الْوَلِيدِ بْنِ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ عَنْ عُبَادَةَ قَالَ إِنَّ مِنْ قَضَاءِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمَعْدِنُ جُبَارٌ وَذَكَرَ نَحْوَ حَدِيثِ أَبِي كَامِلٍ بِطُولِهِ غَيْرَ أَنَّهُمَا اخْتَلَفَا فِي الْإِسْنَادِ فَقَالَ أَبُو كَامِلٍ فِي حَدِيثِهِ عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ يَحْيَى بْنِ الْوَلِيدِ بْنِ عُبَادَةَ أَنَّ عُبَادَةَ قَالَ مِنْ قَضَاءِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَالَ الصَّلْتُ عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ الْوَلِيدِ بْنِ عُبَادَةَ عَنْ عُبَادَةَ أَنَّ مِنْ قَضَاءِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَذَكَرَ الْحَدِيثَ

Sinabi sa amin ni 'Abdullah na sinabi sa amin [Abu Kamil Al Jahdari] na sinabi sa amin [Al Fudhail bin Sulaiman] na sinabi sa amin [Musa bin 'Uqbah] mula kay [Ishaq bin Yahya bin Al Walid bin 'Ubadah bin Ash Shamit] mula kay ['Ubadah] na nagsabi, kabilang sa mga desisyon ng Rasulullah sallallaahu'alaihiwasallam ay; Ang mga paghuhukay sa pagmimina na nagdudulot ng pagkamatay ng mga manggagawa ay hindi nangangailangan ng qisash. Ang isang balon na nagdudulot ng pagkamatay ng isang tao ay walang mga kinakailangan sa qisash para sa gumagawa nito. Ang mga alagang hayop na nasugatan dahil sa pagtakas ay hindi kinakailangang kasuhan ng qisash, at ang terminong jubar ay nangangahulugang isang bagay na iniwan nang walang multa (qisas). At nagpasya ang Propeta sallallaahu'alaihiwasallam na ang obligasyon na magbayad ng zakat ay isang-kalima ng natagpuang kayamanan (kayamanan). At ang bunga ng datiles sa puno na ibinebenta ay para sa taong nag-pollinate nito maliban kung ang mamimili ay magsumite ng mga naunang kondisyon. Nagpasya ang Rasulullah Shallallahu'alaihiwasallam na ang ari-arian na pagmamay-ari ng mga alipin ay pagmamay-ari ng taong nagbenta sa kanila maliban kung ang bumibili ay maglalagay ng mga kondisyon. Nagpasya ang Propeta sallallahu'alaihiwasallam na ang mga anak ay pagmamay-ari ng may-ari ng kama (asawang lalaki) at ang mga nangalunya ay parurusahan ng pagbato. Nagpasya ang Rasulullah Sallallahu'alaihiwasallam sa syuf'ah (ang obligasyon na mag-alay muna sa mga kapitbahay) para sa mga taong nagbebenta ng lupa o bahay, Nagpasya ang Rasulullah Shallallahu'alaihiwasallam na si Halam bin Malik Al Hudzali ang magmamana ng mana ng kanyang asawa na pinatay ng ibang asawa, kasabay nito ay nagpasya ang Rasulullah Sallallahu'alaihiwasallam na kung ang fetus ay mapatay, ang aliping lalaki o babaeng alipin ay babayaran ng multa at pagkatapos ay mamanahin ng kanyang asawa o ng kanilang mga anak. - Sinabi ni 'Ubadah bin Ash Shamit: Siya (Halam bin Malik Al Hudzali) ay parehong may mga anak mula sa kanyang dalawang asawa. Pagkatapos ay tumutol ang ama ng babaeng pinatay na nahatulan: O Sugo ng Allah! Paano ko matitiis ang mga multa ng mga taong hindi nakapagsalita, hindi ipinanganak, hindi kumain at hindi uminom? Ang mga ganitong multa ay walang bisa. Sinabi ni Rasulullah Sallallahu'alaihiwasallam: "Ang mga protesta na tulad nito ay nagmumula sa mga shaman." Nagpasya si Rasulullah Sallallahu'alaihiwasallam sa bakuran sa kalsada na nais ng may-ari na magtayo ng gusali sa lugar na iyon, nagpasya siyang iwanan ito bilang kalsada na pitong dzira' (pitong siko) ang lapad - sabi ni 'Ubadah bin Ash Shamit: ang kalsada ay tinatawag na Mita' - Nagpasya si Rasulullah Sallallahu'alaihiwasallam tungkol sa isa, dalawa o tatlong puno ng datiles na pagmamay-ari ng ilang tao, pagkatapos ay nagkaroon sila ng pagtatalo tungkol sa lawak ng lupa ng puno, nagpasya siya na ang lawak ng lupa ng bawat datiles ay kasinghaba ng midrib nito, iyon ang kanyang bahagi. Nagpasiya siya tungkol sa daloy ng tubig para sa mga puno ng datiles na ang pinakamataas ang unang dumadaloy bago ang mga mabababa, ang daloy ng tubig ay iniiwan hanggang sa antas ng bukung-bukong pagkatapos ay ang tubig ay idinadaloy sa mga mababang puno ng datiles at iba pa hanggang sa buong hardin o hanggang sa maubos ang tubig. Nagpasiya siya na ang isang asawang babae ay hindi dapat magbigay ng kahit anong pera niya sa kawanggawa nang walang pahintulot ng kanyang asawa. Nagpasiya siya na ang ikaanim na bahagi ng mana para sa dalawang lola ay hahatiin nang pantay. Nagpasiya siya na ang isang taong nagpapalaya ng kanyang bahagi sa isang alipin (pag-aari sa pakikipagsosyo) ay pinapayagang palayain ang bahagi na pagmamay-ari ng ibang kasosyo kung mayroon siyang ari-arian. Nagpasiya siya na ang isang tao ay ipinagbabawal na sumailalim sa anumang gawa ng pananakit o magdulot ng pinsala sa ibang tao. Nagpasiya siya na ang isang taong nagtatanim ng mga puno sa lupang pinamamahalaan ng ibang tao ay walang karapatan sa lupang iyon. Nagpasiya siya para sa mga tao ng Medina tungkol sa mga puno ng datiles na ang kanilang mga balon ay hindi ipinagbabawal na gamitin. Nagpasiya siya para sa mga tao ng Medina na hindi ipinagbabawal ang paggamit ng labis na tubig upang maiwasan ang paglaki ng ligaw na damo. Nagpasiya siya ng (multa) malaking diyat na tatlumpung bintu labun, tatlumpung hiqqah at Apatnapung kambing, pinamunuan niya ang maliliit na diyat na binubuo ng tatlong dalawampung bintu labun, tatlumpung hiqqah, dalawampung bintu makhadh at dalawampung lalaking binti makhadh. Pagkatapos, tumaas ang presyo ng mga kamelyo pagkatapos ng pagkamatay ni Rasulullah Shallallahu'alaihiwasallam at bumagsak nang husto ang halaga ng dirham, agad na itinakda ni 'Umar bin Al Khaththab ang presyo ng mga kamelyo sa anim na libong dirham na katumbas ng isang uqiyah para sa bawat kamelyo. Pagkatapos nito, biglang tumaas ang presyo ng mga kamelyo at bumagsak nang husto ang halaga ng dirham, nagdagdag si 'Umar bin Khattab ng isa pang dalawang libo (walong libong dirham) na katumbas ng dalawang uqiyah para sa bawat kamelyo. Pagkatapos nito, biglang tumaas ang presyo ng mga kamelyo at bumagsak nang husto ang halaga ng dirham, natapos din ni 'Umar ang labindalawang libong dirham (ang presyo ng mga kamelyo) na nakatakda sa tatlong ukiyah para sa bawat kamelyo. Sinabi ni 'Ubadah bin Ash Shamit: At nagdagdag si 'Umar ng isang katlo ng diyat sa mga sagradong buwan at isa pang katlo sa sagradong lupain. Ang diyat ng dalawang banal na lupain ay nakumpleto na dalawampung libo. Ang mga residente sa looban na hindi makabayad ng mga dirham at dinar ay pinapatawan ng buwis ang kanilang mga alagang hayop, at ang bawat angkan ay pinapatawan ng buwis ayon sa laki ng kanilang mga ari-arian. Isinalaysay sa amin ni 'Abdullah na sinabi sa amin ni [Ash Shalt bin Mas'ud] na sinabi sa amin ni [Al Fudhail bin Sulaiman] na sinabi sa amin ni [Musa bin 'Uqbah] mula kay [Ishaq bin Al Walid bin 'Ubadah bin Ash Shamit] mula kay ['Ubadah] na nagsabi: Kabilang sa mga hatol ng Rasulullah Sallallahu'alaihiwasallam ay ang mga aksidente kapag naghuhukay ng mga kalakal sa pagmimina ay hindi nangangailangan ng qisash, binanggit niya ang hadith ni Abu Kamil nang may mahabang detalye, pareho lang silang magkaiba sa mga sanad. Sinabi ni Abu Kamil sa kanyang hadith mula kay Ishaq bin Yahya bin Al Walid bin 'Ubadah na si 'Ubadah bin Ash Shamit ay nagsabi: Kabilang sa mga desisyon ng Sugo ng Allah Shallallahu'alaihiwasallam at sinabi ni Ash Shalt mula kay Ishaq bin Al Walid bin 'Ubadah mula kay 'Ubadah bin Ash Shamit na kabilang sa mga desisyon ng Sugo ng Allah Shallallahu'alaihiwasallam, binanggit niya ang isang katulad na hadith.