حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ عَمْرٍو حَدَّثَنَا أَبُو إِسْحَاقَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَيَّاشِ بْنِ أَبِي رَبِيعَةَ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ مُوسَى عَنْ أَبِي سَلَّامٍ عَنْ أَبِي أُمَامَةَ عَنْ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ قَالَ خَرَجْنَا مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَشَهِدْتُ مَعَهُ بَدْرًا فَالْتَقَى النَّاسُ فَهَزَمَ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى الْعَدُوَّ فَانْطَلَقَتْ طَائِفَةٌ فِي آثَارِهِمْ يَهْزِمُونَ وَيَقْتُلُونَ فَأَكَبَّتْ طَائِفَةٌ عَلَى الْعَسْكَرِ يَحْوُونَهُ وَيَجْمَعُونَهُ وَأَحْدَقَتْ طَائِفَةٌ بِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يُصِيبُ الْعَدُوُّ مِنْهُ غِرَّةً حَتَّى إِذَا كَانَ اللَّيْلُ وَفَاءَ النَّاسُ بَعْضُهُمْ إِلَى بَعْضٍ قَالَ الَّذِينَ جَمَعُوا الْغَنَائِمَ نَحْنُ حَوَيْنَاهَا وَجَمَعْنَاهَا فَلَيْسَ لِأَحَدٍ فِيهَا نَصِيبٌ وَقَالَ الَّذِينَ خَرَجُوا فِي طَلَبِ الْعَدُوِّ لَسْتُمْ بِأَحَقَّ بِهَا مِنَّا نَحْنُ نَفَيْنَا عَنْهَا الْعَدُوَّ وَهَزَمْنَاهُمْ وَقَالَ الَّذِينَ أَحْدَقُوا بِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَسْتُمْ بِأَحَقَّ بِهَا مِنَّا نَحْنُ أَحْدَقْنَا بِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَخِفْنَا أَنْ يُصِيبَ الْعَدُوُّ مِنْهُ غِرَّةً وَاشْتَغَلْنَا بِهِ فَنَزَلَتْ { يَسْأَلُونَكَ عَنْ الْأَنْفَالِ قُلْ الْأَنْفَالُ لِلَّهِ وَالرَّسُولِ فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَصْلِحُوا ذَاتَ بَيْنِكُمْ } فَقَسَمَهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى فَوَاقٍ بَيْنَ الْمُسْلِمِينَ قَالَ وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أَغَارَ فِي أَرْضِ الْعَدُوِّ نَفَلَ الرُّبُعَ وَإِذَا أَقْبَلَ رَاجِعًا وَكُلَّ النَّاسِ نَفَلَ الثُّلُثَ وَكَانَ يَكْرَهُ الْأَنْفَالَ وَيَقُولُ لِيَرُدَّ قَوِيُّ الْمُؤْمِنِينَ عَلَى ضَعِيفِهِمْ

Esan digute [Mu'awiyah bin 'Amru] esan digu [Abu Ishaq] ['Abdur Rahman bin 'Ayyasy bin Abu Rabi'ah] [Sulaiman bin Musa] [Abu Sallam] [Abu Umamah] ['Ubadah bin Ash Shamitla]-tik ['Ubadah bin Ash Shamitlahullas]-tik esan zuen: Badr-eko guduan parte hartu zuen berarekin. Jendea aurrez aurre jarri zen eta Allah Tabaroka wa Ta'aala etsaia garaitu zuen. Jende talde bat bere urratsei jarraituz joan zen garaitzeko eta hiltzeko, taldea etsaien tropekin geratu zen haiek biltzen zituen bitartean eta beste talde bat sallallaahu'alaihiwasallam Profeta inguruan, ez zuten etsaia erasotu. Arratsaldean, jendea elkarrengana itzuli zenean, gerrako harrapakina bildu zutenek hauxe komentatu zuten: Gu ginen bildu genuenak, beraz, beste inork ez luke eskubiderik izan behar. Bien bitartean, etsaien bila atera zirenek esan zuten: Ez duzu gu baino eskubide gehiago, Rasulullah Shallallahu'alaihiwasallam inguratzen dugu, beti zaintzen dugu Rasulullah Shallallahu'alaihiwasallam, kezkatuta gaude etsaiak eraso egingo duela zaintzen ari denean, beraz, arretaz arduratzen ari gara. Gero bertsoa jaitsi zen: «Gerrako harrapakinez galdetzen dizute. Esan: Gerrako harrapakina Ala eta Mezulariarena da, izan Ala beldur eta hobetu zuon arteko harremanak». Orduan, sallallaahu'alaihiwasallam profetak berdin banatu zuen musulmanen artean. 'Ubadah bin Ash Shamit-ek esan zuen: Etsaien lurraldea erasotzean, Rasulullah shallallahu'alaihiwasallam-ek gerrako harrapakinaren laurdena eman zuen eta bera eta jende guztia itzuli zirenean, gerraren harrapakinaren herena eman zuen, gerrako harrapakina gorrotatu zuen eta esan zuen: "Sinesmen indartsuek ahulei itzul dezatela".