Wahai Rasulullah, aku telah berburu keledai liar dan aku masih menyisakan dagingnya, maka beliau berkata, makanlah, padahal saat itu mereka sedang berihram
Imam Ahmad : 21525
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ عَنْ هِشَامٍ الدَّسْتُوَائِيِّ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ أَبِي كَثِيرٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي قَتَادَةَ قَالَ أَحْرَمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَامَ الْحُدَيْبِيَةِ وَلَمْ يُحْرِمْ أَبُو قَتَادَةَ قَالَ وَحُدِّثَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّ عَدُوًّا بِفِيقَةَ فَانْطَلَقَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَبَيْنَمَا أَنَا مَعَ أَصْحَابِي فَضَحِكَ بَعْضُهُمْ إِلَى بَعْضٍ فَنَظَرْتُ فَإِذَا أَنَا بِحِمَارِ وَحْشٍ فَاسْتَعَنْتُهُمْ فَأَبَوْا أَنْ يُعِينُونِي فَحَمَلْتُ عَلَيْهِ فَأَثْبَتُّهُ فَأَكَلْنَا مِنْ لَحْمِهِ وَخَشِينَا أَنْ نُقْتَطَعَ فَانْطَلَقْتُ أَطْلُبُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَجَعَلْتُ أَرْفَعُ فَرَسِي شَأْوًا وَأَسِيرُ شَأْوًا وَلَقِيتُ رَجُلًا مِنْ بَنِي غِفَارٍ فِي جَوْفِ اللَّيْلِ فَقُلْتُ أَيْنَ تَرَكْتَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ تَرَكْتُهُ وَهُوَ بِتِعْهِنَ وَهُوَ مِمَّا يَلِي السُّقْيَا فَأَدْرَكْتُهُ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ أَصْحَابَكَ يُقْرِئُونَكَ السَّلَامَ وَرَحْمَةَ اللَّهِ وَقَدْ خَشُوا أَنْ يُقْتَطَعُوا دُونَكَ فَانْتَظِرْهُمْ قَالَ فَانْتَظَرَهُمْ قُلْتُ وَقَدْ أَصَبْتُ حِمَارَ وَحْشٍ وَعِنْدِي مِنْهُ فَاضِلَةٌ فَقَالَ لِلْقَوْمِ كُلُوا وَهُمْ مُحْرِمُونَ
Al à dit [Isma’il] di [Hsyam Ad Dustuwa`i] al à dit [Yahya bin Abu Katsir] di [‘Abdullah bin Abu Qatadah] al à dit; Il Rasulullah al jere in ihram tal an di Hudaibiyah, invezit Abu Qatadah nol jere in ihram. Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al fo dit che il nemì al jere in Fiqoh daspò al è lât vie, intant che jo o jeri cui miei amîs, cualchidun di lôr al rideve dai altris, daspò o ai cjalât e al è vignût fûr che al jere un aselin salvadi, o ai domandât lôr jutori ma a jerin reticents a judâmi daspò o ai puartât sù il iat o lu ai ti. A jerin preocupâts che cualchidun al fos cjapât, daspò o jeri lât a cirî il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam, o ai montât il cjaval par un pôc di timp e o ai cjaminât un pôc di timp, o ai cjatât un di Bani Ghifar a mieç de gnot, o ai domandât; Dulà che tu âs lassât il Rasulullah? La persone e rispuindè; O lu lassà a Ti’han, dongje des aghis. O lu ai cjatât alore o ai dit; O Messazîr di Allah! I tois amiis a ti mandin salûts e a son preocupâts di pierditi, spietâju.’ Il Rasulullah al jere daûr a spietâju. O ai mangjât un cul salvadi e o ai il soreplui. Il Rasulullah al à dit: ‘Mancjâ’ ancje se a jerin in ihram.