Imam Ahmad : 21523

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ حَدَّثَنَا الْأَسْوَدُ بْنُ شَيْبَانَ عَنْ خَالِدِ بْنِ سُمَيْرٍ قَالَ قَدِمَ عَلَيْنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ رَبَاحٍ الْأَنْصَارِيُّ وَكَانَتْ الْأَنْصَارُ تُفَقِّهُهُ فَأَتَيْتُهُ وَهُوَ فِي حِوَاءِ شَرِيكِ بْنِ الْأَعْوَرِ الشَّارِعِ عَلَى الْمِرْبَدِ وَقَدْ اجْتَمَعَ عَلَيْهِ نَاسٌ مِنْ النَّاسِ فَقَالَ حَدَّثَنَا أَبُو قَتَادَةَ الْأَنْصَارِيُّ فَارِسُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ بَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَيْشَ الْأُمَرَاءِ فَقَالَ عَلَيْكُمْ زَيْدُ بْنُ حَارِثَةَ فَإِنْ أُصِيبَ زَيْدٌ فَجَعْفَرُ بْنُ أَبِي طَالِبٍ فَإِنْ أُصِيبَ جَعْفَرٌ فعَبْدُ اللَّهِ بْنُ رَوَاحَةَ الْأَنْصَارِيُّ فَوَثَبَ جَعْفَرٌ فَقَالَ بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا كُنْتُ أَرْهَبُ أَنْ تَسْتَعْمِلَ عَلَيَّ زَيْدًا قَالَ امْضِهْ فَإِنَّكَ لَا تَدْرِي أَيُّ ذَلِكَ خَيْرٌ فَانْطَلَقُوا فَلَبِثُوا مَا شَاءَ اللَّهُ ثُمَّ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَعِدَ الْمِنْبَرَ وَأَمَرَ أَنْ يُنَادَى الصَّلَاةُ جَامِعَةٌ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَابَ خَيْرٌ أَوْ بَاتَ خَيْرٌ أَوْ ثَابَ خَيْرٌ شَكَّ عَبْدُ الرَّحْمَنِ أَلَا أُخْبِرُكُمْ عَنْ جَيْشِكُمْ هَذَا الْغَازِي إِنَّهُمْ انْطَلَقُوا فَلَقَوْا الْعَدُوَّ فَأُصِيبَ زَيْدٌ شَهِيدًا فَاسْتَغْفِرُوا لَهُ فَاسْتَغْفَرَ لَهُ النَّاسُ ثُمَّ أَخَذَ اللِّوَاءَ جَعْفَرُ بْنُ أَبِي طَالِبٍ فَشَدَّ عَلَى الْقَوْمِ حَتَّى قُتِلَ شَهِيدًا أَشْهَدُ لَهُ بِالشَّهَادَةِ فَاسْتَغْفِرُوا لَهُ ثُمَّ أَخَذَ اللِّوَاءَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ رَوَاحَةَ فَأَثْبَتَ قَدَمَيْهِ حَتَّى قُتِلَ شَهِيدًا فَاسْتَغْفِرُوا لَهُ ثُمَّ أَخَذَ اللِّوَاءَ خَالِدُ بْنُ الْوَلِيدِ وَلَمْ يَكُنْ مِنْ الْأُمَرَاءِ هُوَ أَمَّرَ نَفْسَهُ ثُمَّ رَفَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِصْبَعَيْهِ فَقَالَ اللَّهُمَّ هُوَ سَيْفٌ مِنْ سُيُوفِكَ فَانْصُرْهُ فَمِنْ يَوْمِئِذٍ سُمِّيَ خَالِدٌ سَيْفَ اللَّهِ ثُمَّ قَالَ انْفِرُوا فَأَمِدُّوا إِخْوَانَكُمْ وَلَا يَتَخَلَّفَنَّ أَحَدٌ قَالَ فَنَفَرَ النَّاسُ فِي حَرٍّ شَدِيدٍ مُشَاةً وَرُكْبَانًا

اسان کي ٻڌايو آهي [عبدالرحمٰن بن مهدي] اسان کي ٻڌايو آهي [الاسود بن سييبان] [خالد بن سمير] کان چيو آهي ته؛ [عبدالله بن رباح الانشوري] اسان وٽ آيو، انشوري ماڻهن کيس سيکاريو، پوءِ مان ان وٽ سيرڪ بن العور عيسي سيري جي گودام ۾ اونٽ جي رڳ تي ويس، پوءِ مون کيس ماڻهن سان گھريل ڏٺو، هن چيو؛ اسان کي ٻڌايو ويو آهي [ابو قتاده، رسول الله صلي الله عليه وسلم جو گهوڙو] چيو ته؛ رسول الله صلي الله عليه وسلم سردارن جو هڪ لشڪر موڪليو، هن چيو ته؛ 'توهان کي زيد بن حارثه جي اطاعت ڪرڻ گهرجي، جيڪڏهن زيد مارجي ويو ته جعفر اڳواڻي ڪندو، جيڪڏهن جعفر مارجي ويو ته عبدالله بن رواحہ الانشوري اڳواڻي ڪندو.' جعفر ٽپو ڏنو ۽ چيو ته؛ مان توهان کي پنهنجي پيءُ ۽ ماءُ کان وڌيڪ عزت ڏيان ٿو، اي الله جا رسول! مون کي ڪڏهن به ڊپ نه ٿيو ته جيڪڏهن بادشاهه زيد کي اسان جو اڳواڻ مقرر ڪري.' رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو؛ 'روڪي وڃو ڇو ته توهان کي خبر ناهي ته ڇا سٺو آهي'. لشڪر هليا ويا ۽ پوءِ آرام ڪيو، پوءِ رسول الله صلي الله عليه وسلم منبر تي چڙھي ويا ۽ دعا گھرڻ جو حڪم ڏنو، رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو؛ 'مهرباني موٽي آئي آهي. ڇا توهان چاهيو ٿا ته مان توهان کي توهان جي فوج بابت ٻڌايان، اهي جنگجو، اهي ايستائين ويندا جيستائين اهي دشمن سان نه ملن، پوءِ زيد شهيد ٿئي، پوءِ ان لاءِ معافي گهرندا - ماڻهو به ان لاءِ معافي گهرندا آهن - پوءِ جھنڊو جعفر بن ابو طالب کڻي ٿو پوءِ هو ماڻهن سان وڙهندو آهي جيستائين هو شهيد نه ٿئي، مان شاهدي ڏيان ٿو ته ان کي شهادت ملي ٿي، پوءِ ان لاءِ معافي گهرندا آهن، پوءِ جهنڊو کڻي ٿو وڃي عبدالله بن رواحه، هو پنهنجن پيرن تي مضبوط بيٺو آهي جيستائين هو شهيد نه ٿئي، مان شاهدي ڏيان ٿو ته ان کي شهيد ڪيو ويو، پوءِ ان لاءِ معافي گهريو، پوءِ خالد بن الوليد جهنڊو کڻي ٿو، هو اڳواڻ نه هو، هن پاڻ کي اڳواڻ مقرر ڪيو'. پوءِ رسول الله صلي الله عليه وسلم ٻه آڱريون مٿي ڪيون ۽ چيو: 'پيارا الله! هي توهان جي تلوارن مان هڪ آهي، ان کي فتح عطا ڪر'. جڏهن خالد کي الله جي تلوار سڏيو ويو ته رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو: 'وڃو ۽ پنهنجن ڀائرن جي مدد ڪريو، ڪنهن کي به پوئتي نه ڇڏيو'. ماڻهو تمام گرم هوا ۾ پيادل هليا ويا ۽ ڪجهه گاڏي هلائي رهيا هئا.