Imam Ahmad : 21473

حَدَّثَنَا أَسْوَدُ بْنُ عَامِرٍ حَدَّثَنَا هُرَيْمُ بْنُ سُفْيَانَ عَنْ بَيَانٍ عَنْ قَيْسٍ عَنْ أَبِي شَهْمٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ مَرَّتْ بِي جَارِيَةٌ بِالْمَدِينَةِ فَأَخَذْتُ بِكَشْحِهَا قَالَ وَأَصْبَحَ الرَّسُولُ يُبَايِعُ النَّاسَ يَعْنِي النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَأَتَيْتُهُ فَلَمْ يُبَايِعْنِي فَقَالَ صَاحِبُ الْجُبَيْذَةِ الْآنَ قَالَ قُلْتُ وَاللَّهِ لَا أَعُودُ قَالَ فَبَايَعَنِي

Ibinalita sa amin [Aswad bin 'Amir] na sinabi sa amin [Huroim bin Sufyan] mula sa [Bayan] mula sa [Qais] mula sa [Abu Syahm Radliyallahu'anhu] na nagsabi; Isang babaeng alipin ang dumaan sa akin sa Medina pagkatapos ay hinawakan ko ang kanyang balakang. Kinaumagahan, ang Sugo ng Allah (s.a.w.) ay nangakong katapatan sa lahat, pagkatapos ay pinuntahan ko siya ngunit hindi siya nangakong katapatan sa akin, sinabi niya; "Ngayon naman ay ang taong hilahin ang balakang." Sinabi ko; Sumpa man sa Allah, hindi ko na ito uulitin. Pagkatapos ay nangakong katapatan siya sa akin.