Rasulullah menetapkan perkara dengan sumpah dan satu saksi

Imam Ahmad : 21423

حَدَّثَنَا أَبُو سَلَمَةَ الْخُزَاعِيُّ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ بِلَالٍ عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ عَمْرِو بْنِ قَيْسِ بْنِ سَعْدِ بْنِ عُبَادَةَ عَنْ أَبِيهِ أَنَّهُمْ وَجَدُوا فِي كُتُبِ أَوْ فِي كِتَابِ سَعْدِ بْنِ عُبَادَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَضَى بِالْيَمِينِ مَعَ الشَّاهِدِ

Naibalita sa amin [si Abu Salamah Al Khuza'i] na ibinahagi niya sa amin [si Sulaiman bin Bilal] mula kay [Rabi'ah bin Abu 'Abdur Rahman] mula kay [Isma'il bin 'Amr bin Qais bin Sa'ad bin 'Ubadah] mula sa [kanyang ama], na kanilang natagpuan sa aklat ni Sa'ad bin 'Ubadah na ang Rasulullah Sallallahu'alaihi Wasallam ay nagpasya batay sa isang panunumpa at isang saksi.