Imam Ahmad : 21315

حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ حَدَّثَنَا زَائِدَةُ عَنِ الْأَعْمَشِ عَنْ شَقِيقٍ عَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَمْرٍو أَبِي مَسْعُودٍ قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَأْمُرُ بِالصَّدَقَةِ فَيَنْطَلِقُ أَحَدُنَا فَيُحَامِلُ فَيَجِيءُ بِالْمُدِّ وَإِنَّ لِبَعْضِهِمْ الْيَوْمَ مِائَةَ أَلْفٍ قَالَ شَقِيقٌ فَرَأَيْتُ أَنَّهُ يُعَرِّضُ بِنَفْسِهِ

Kuo talamai kiate kimautolu [ʻApu ʻUsamah] kuo talamai kiate kimautolu [Za`idah] mei [Al Aʻmasy] mei [Syaqiq] mei [ʻUqbah bin ʻAmi ʻApu Masʻud] naʻá ne pehē; Na'e fekau 'e Rasulullah sallallaahu'alaihiwasallam ke foaki 'a e 'ofa, pea 'alu leva 'a e taha 'o kimautolu 'o ha'u mo e pelepela 'e taha, pea 'i he taimi ko ia na'e 'i ai 'a e ni'ihi 'o kinautolu na'e teau afe. ʻOku pehē ʻe Shaqiq; Naʻá ku sio hangatonu ki ai pea naʻá ne fakaʻaliʻali mai pē ʻe ia ia.