Imam Ahmad : 21270
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ عَيَّاشٍ عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ يَعْنِي ابْنَ أَبِي مَرْيَمَ عَنْ حَبِيبِ بْنِ عُبَيْدٍ الرَّحَبِيِّ أَنَّ أَبَا أُمَامَةَ دَخَلَ عَلَى خَالِدِ بْنِ يَزِيدَ فَأَلْقَى لَهُ وَسَادَةً فَظَنَّ أَبُو أُمَامَةَ أَنَّهَا حَرِيرٌ فَتَنَحَّى يَمْشِي الْقَهْقَرَى حَتَّى بَلَغَ آخِرَ السِّمَاطِ وَخَالِدٌ يُكَلِّمُ رَجُلًا ثُمَّ الْتَفَتَ إِلَى أَبِي أُمَامَةَ فَقَالَ لَهُ يَا أَخِي مَا ظَنَنْتَ أَظَنَنْتَ أَنَّهَا حَرِيرٌ قَالَ أَبُو أُمَامَةَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يَسْتَمْتِعُ بِالْحَرِيرِ مَنْ يَرْجُو أَيَّامَ اللَّهِ فَقَالَ لَهُ خَالِدٌ يَا أَبَا أُمَامَةَ أَنْتَ سَمِعْتَ هَذَا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ اللَّهُمَّ غُفْرًا أَنْتَ سَمِعْتَ هَذَا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَلْ كُنَّا فِي قَوْمٍ مَا كَذَبُونَا وَلَا كُذِّبْنَا
[Abu Al Yaman-ek] esan digu [Isma'il bin 'Ayyasy] [Abu Bakr bin 'Abdullah bin Abu Maryam] [Habib bin 'Ubaid Ar Rahabiy]-tik [Habib bin 'Ubaid Ar Rahabiy] Abu Umamah Khalid bin Yazid bisitatu zuela eta Khalidek burko bat eman zion, Abu Umasidek, eta urratsa amaitu zela pentsatu zuen. Mahai batean Khalid norbaitekin hitz egiten ari zen bitartean, orduan Khalid Abu Umamah aldera jiratu eta esan zuen; Kaixo anaia! Zer uste zenuen, zeta zela uste zenuen? [Abu Umamah] esan zuen; Rasulullah Sallallahu'alaihi Wasallam esan zuen; "Ez dago Allahren egunetan zetaz gozatzea espero duenik". esan zion Khalidek; Kaixo Abu Umamah! Entzun al diozu Rasulullah Sallallahu'alaihi Wasallam-i? Esan zuen; Ala maitea! Barkamena eman dezazula, sallallahu Alaihi Wasallam profetarengandik entzun zenuena, gu ere behin gezurrik esan ez ziguten eta gezurrik esan ez genuen herri batean egon ginen.