Imam Ahmad : 21171

حَدَّثَنَا بَهْزُ بْنُ أَسَدٍ وَحَدَّثَنَا مَهْدِيُّ بْنُ مَيْمُونٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي يَعْقُوبَ الضَّبِّيُّ عَنْ رَجَاءِ بْنِ حَيْوَةَ عَنْ أَبِي أُمَامَةَ قَالَ أَنْشَأَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ غَزْوًا فَأَتَيْتُهُ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ ادْعُ اللَّهَ لِي بِالشَّهَادَةِ فَقَالَ اللَّهُمَّ سَلِّمْهُمْ وَغَنِّمْهُمْ قَالَ فَغَزَوْنَا فَسَلِمْنَا وَغَنِمْنَا قَالَ ثُمَّ أَنْشَأَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ غَزْوًا ثَانِيًا فَأَتَيْتُهُ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ ادْعُ اللَّهَ لِي بِالشَّهَادَةِ قَالَ اللَّهُمَّ سَلِّمْهُمْ وَغَنِّمْهُمْ قَالَ فَغَزَوْنَا فَسَلِمْنَا وَغَنِمْنَا قَالَ ثُمَّ أَنْشَأَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ غَزْوًا ثَالِثًا فَأَتَيْتُهُ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَدْ أَتَيْتُكَ تَتْرَى مَرَّتَيْنِ أَسْأَلُكَ أَنْ تَدْعُوَ اللَّهَ لِي بِالشَّهَادَةِ فَقُلْتَ اللَّهُمَّ سَلِّمْهُمْ وَغَنِّمْهُمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَادْعُ اللَّهَ لِي بِالشَّهَادَةِ فَقَالَ اللَّهُمَّ سَلِّمْهُمْ وَغَنِّمْهُمْ قَالَ فَغَزَوْنَا فَسَلِمْنَا وَغَنِمْنَا ثُمَّ أَتَيْتُهُ بَعْدَ ذَلِكَ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ مُرْنِي بِعَمَلٍ آخُذُهُ عَنْكَ يَنْفَعُنِي اللَّهُ بِهِ قَالَ عَلَيْكَ بِالصَّوْمِ فَإِنَّهُ لَا مِثْلَ لَهُ قَالَ فَكَانَ أَبُو أُمَامَةَ وَامْرَأَتُهُ وَخَادِمُهُ لَا يُلْفَوْنَ إِلَّا صِيَامًا فَإِذَا رَأَوْا نَارًا أَوْ دُخَانًا بِالنَّهَارِ فِي مَنْزِلِهِمْ عَرَفُوا أَنَّهُمْ اعْتَرَاهُمْ ضَيْفٌ قَالَ ثُمَّ أَتَيْتُهُ بَعْدُ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّكَ قَدْ أَمَرْتَنِي بِأَمْرٍ وَأَرْجُو أَنْ يَكُونَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ قَدْ نَفَعَنِي بِهِ فَمُرْنِي بِأَمْرٍ آخَرَ يَنْفَعُنِي اللَّهُ بِهِ قَالَ اعْلَمْ أَنَّكَ لَا تَسْجُدُ لِلَّهِ سَجْدَةً إِلَّا رَفَعَ اللَّهُ لَكَ بِهَا دَرَجَةً أَوْ حَطَّ أَوْ قَالَ وَحَطَّ شَكَّ مَهْدِيٌّ عَنْكَ بِهَا خَطِيئَةً

اسان کي [بهز بن اسد] ٻڌايو آهي اسان کي [مهدي بن ميمون] ٻڌايو آهي [محمد بن عبدالله بن ابو يعقوب عذبي] [روجع بن حيوة] کان [ابو امامه] ٻڌايو آهي ته رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو: 'رسول الله صلي الله عليه وسلم جنگ شروع ڪئي، مان ان وٽ ويس ۽ مون چيو: اي الله جا رسول! منهنجي لاءِ الله کان دعا گهرو ته مان شهيد ٿي وڃان. رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو: 'پيارا الله! انهن کي امن ۽ جنگ جو مال ڏيو'. ابو امامه چيو: اسان کٽيو ۽ جنگ جو مال حاصل ڪيو. پوءِ رسول الله صلي الله عليه وسلم ٻي جنگ ڪئي، مان ان وٽ ويس ۽ چيو: 'اي الله جا رسول! منهنجي لاءِ الله کان دعا گهرو ته مان شهيد ٿي وڃان'. رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو: 'پيارا الله! "انهن کي امن ۽ جنگ جو مال ڏيو." ابو امامه چيو: "اسان کٽيو ۽ جنگ جو مال حاصل ڪيو." پوءِ رسول الله صلي الله عليه وسلم جنگ شروع ڪئي. پوءِ مون چيو: "يا رسول الله! مان اڳ ۾ ٻه ڀيرا بادشاهه وٽ آيو هوس، مون کيس عرض ڪيو ته منهنجي لاءِ دعا ڪريو ته جيئن مان شهيد ٿي وڃان ۽ پوءِ هن دعا ڪئي: "پيارا الله! انهن کي امن ۽ جنگ جو مال ڏيو". اسان کٽيو ۽ جنگ جو مال حاصل ڪيو. ابو امامه چيو: "پوءِ مان وٽس ويس ۽ چيو:" اي الله جا رسول! مون کي هڪ ڪم ڪرڻ جو حڪم ڏيو. رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو:" روزو رکو ڇو ته ان جهڙو ٻيو ڪو عمل ناهي". ان کان پوءِ، ابو امامه، سندس زال ۽ سندس نوڪر روزي کان سواءِ ڪنهن به عمل تي قائم نه رهيا آهن. جيڪڏهن ڏينهن ۾ سندس گهر ۾ دونھون هوندو آهي، ته ماڻهو ٻئي سمجهندا آهن ته هو مهمان آهي. اهو ان وقت تائين جاري رهيو جڏهن الله تعاليٰ چاهيو، پوءِ مان - ابو امامه - رسول الله ﷺ وٽ ويس ۽ چيو: اي الله جا رسول! سندس عظمت مون کي روزو رکڻ جو حڪم ڏنو آهي، مون کي اميد آهي ته الله اسان تي رحم ڪندو. اي الله جا رسول! اسان کي ٻيا عمل ڪرڻ جو حڪم ڏيو. رسول الله ﷺ فرمايو: 'بس ڄاڻو! توهان هڪ ڀيرو به الله تعاليٰ لاءِ سجدو نه ڪندا، پر الله تعاليٰ ان جي ڪري توهان کي هڪ درجو بلند ڪندو ۽ ان جي ڪري هڪ غلطي کي مٽائيندو'.