Imam Ahmad : 21150
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ شِمْرٍ عَنْ شَهْرِ بْنِ حَوْشَبٍ عَنْ أَبِي أُمَامَةَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا تَوَضَّأَ الرَّجُلُ الْمُسْلِمُ خَرَجَتْ ذُنُوبُهُ مِنْ سَمْعِهِ وَبَصَرِهِ وَيَدَيْهِ وَرِجْلَيْهِ فَإِنْ قَعَدَ قَعَدَ مَغْفُورًا لَهُ
Esan digu [Waki'] esan digu [Al A'masy] [Syimr]-tik [Syahr bin Hausyab]-tik [Abu Umamah]-tik esan du; Rasulullah Sallallahu'alaihi Wasallam esan zuen; «Musulman batek abluzioak egiten dituenean, bere bekatuak entzumenetik, ikusmenetik, eskuetatik eta oinetatik datoz. Esertzen denean, barkatua izateko egoeran esertzen da'.