Imam Ahmad : 21106

حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ حَدَّثَنِي أَبِي حَدَّثَنَا أَبُو النَّضْرِ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْحَمِيدِ يَعْنِي ابْنَ بَهْرَامَ حَدَّثَنَا شَهْرٌ حَدَّثَنَا ابْنُ غَنْمٍ عَنْ حَدِيثِ مُعَاذِ بْنِ جَبَلٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَرَجَ بِالنَّاسِ قِبَلَ غَزْوَةِ تَبُوكَ فَلَمَّا أَنْ أَصْبَحَ صَلَّى بِالنَّاسِ صَلَاةَ الصُّبْحِ ثُمَّ إِنَّ النَّاسَ رَكِبُوا فَلَمَّا أَنْ طَلَعَتْ الشَّمْسُ نَعَسَ النَّاسُ عَلَى أَثَرِ الدُّلْجَةِ وَلَزِمَ مُعَاذٌ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَتْلُو أَثَرَهُ وَالنَّاسُ تَفَرَّقَتْ بِهِمْ رِكَابُهُمْ عَلَى جَوَادِّ الطَّرِيقِ تَأْكُلُ وَتَسِيرُ فَبَيْنَمَا مُعَاذٌ عَلَى أَثَرِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَنَاقَتُهُ تَأْكُلُ مَرَّةً وَتَسِيرُ أُخْرَى عَثَرَتْ نَاقَةُ مُعَاذٍ فَكَبَحَهَا بِالزِّمَامِ فَهَبَّتْ حَتَّى نَفَرَتْ مِنْهَا نَاقَةُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَشْفَ عَنْهُ قِنَاعَهُ فَالْتَفَتَ فَإِذَا لَيْسَ مِنْ الْجَيْشِ رَجُلٌ أَدْنَى إِلَيْهِ مِنْ مُعَاذٍ فَنَادَاهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا مُعَاذُ قَالَ لَبَّيْكَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ قَالَ ادْنُ دُونَكَ فَدَنَا مِنْهُ حَتَّى لَصِقَتْ رَاحِلَتَاهُمَا إِحْدَاهُمَا بِالْأُخْرَى فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا كُنْتُ أَحْسِبُ النَّاسَ مِنَّا كَمَكَانِهِمْ مِنْ الْبُعْدِ فَقَالَ مُعَاذٌ يَا نَبِيَّ اللَّهِ نَعَسَ النَّاسُ فَتَفَرَّقَتْ بِهِمْ رِكَابُهُمْ تَرْتَعُ وَتَسِيرُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَا كُنْتُ نَاعِسًا فَلَمَّا رَأَى مُعَاذٌ بُشْرَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَيْهِ وَخَلْوَتَهُ لَهُ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ ائْذَنْ لِي أَسْأَلْكَ عَنْ كَلِمَةٍ قَدْ أَمْرَضَتْنِي وَأَسْقَمَتْنِي وَأَحْزَنَتْنِي فَقَالَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَلْنِي عَمَّ شِئْتَ قَالَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ حَدِّثْنِي بِعَمَلٍ يُدْخِلُنِي الْجَنَّةَ لَا أَسْأَلُكَ عَنْ شَيْءٍ غَيْرِهَا قَالَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَخٍ بَخٍ لَقَدْ سَأَلْتَ بِعَظِيمٍ ثَلَاثًا وَإِنَّهُ لَيَسِيرٌ عَلَى مَنْ أَرَادَ اللَّهُ بِهِ الْخَيْرَ وَإِنَّهُ لَيَسِيرٌ عَلَى مَنْ أَرَادَ اللَّهُ بِهِ الْخَيْرَ وَإِنَّهُ لَيَسِيرٌ عَلَى مَنْ أَرَادَ اللَّهُ بِهِ الْخَيْرَ فَلَمْ يُحَدِّثْهُ بِشَيْءٍ إِلَّا قَالَهُ لَهُ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ يَعْنِي أَعَادَهُ عَلَيْهِ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ حِرْصًا لِكَيْ مَا يُتْقِنَهُ عَنْهُ فَقَالَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ وَتُقِيمُ الصَّلَاةَ وَتَعْبُدُ اللَّهَ وَحْدَهُ لَا تُشْرِكُ بِهِ شَيْئًا حَتَّى تَمُوتَ وَأَنْتَ عَلَى ذَلِكَ فَقَالَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ أَعِدْ لِي فَأَعَادَهَا لَهُ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ ثُمَّ قَالَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنْ شِئْتَ حَدَّثْتُكَ يَا مُعَاذُ بِرَأْسِ هَذَا الْأَمْرِ وَقَوَامِ هَذَا الْأَمْرِ وَذُرْوَةِ السَّنَامِ فَقَالَ مُعَاذٌ بَلَى بِأَبِي وَأُمِّي أَنْتَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ فَحَدِّثْنِي فَقَالَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ رَأْسَ هَذَا الْأَمْرِ أَنْ تَشْهَدَ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ وَإِنَّ قَوَامَ هَذَا الْأَمْرِ إِقَامُ الصَّلَاةِ وَإِيتَاءُ الزَّكَاةِ وَإِنَّ ذُرْوَةَ السَّنَامِ مِنْهُ الْجِهَادُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ إِنَّمَا أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ حَتَّى يُقِيمُوا الصَّلَاةَ وَيُؤْتُوا الزَّكَاةَ وَيَشْهَدُوا أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ فَإِذَا فَعَلُوا ذَلِكَ فَقَدْ اعْتَصَمُوا وَعَصَمُوا دِمَاءَهُمْ وَأَمْوَالَهُمْ إِلَّا بِحَقِّهَا وَحِسَابُهُمْ عَلَى اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالَّذِي نَفْسُ مُحَمَّدٍ بِيَدِهِ مَا شَحَبَ وَجْهٌ وَلَا اغْبَرَّتْ قَدَمٌ فِي عَمَلٍ تُبْتَغَى فِيهِ دَرَجَاتُ الْجَنَّةِ بَعْدَ الصَّلَاةِ الْمَفْرُوضَةِ كَجِهَادٍ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَلَا ثَقُلَ مِيزَانُ عَبْدٍ كَدَابَّةٍ تَنْفُقُ لَهُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَوْ يَحْمِلُ عَلَيْهَا فِي سَبِيلِ اللَّهِ

Sinabi sa amin na si 'Abdullah ay nagsabi sa akin ng aking ama. Sinabi sa amin [Abu An Nadhr] ay nagsabi sa amin ['Abdul Hamid bin Bahram] ay nagsabi sa amin [Shahr] ay nagsabi sa amin [Ibn Ghanm] mula sa hadith ni [Mu'adz bin Jabal] na ang Rasulullah sallallahu'alaihi Wasallam ay nagtungo sa Tabuk. Kinaumagahan, siya ay nanalangin nang madaling araw kasama ang kanyang mga kaibigan at pagkatapos ay sumakay sila sa isang sasakyan. Nang sumikat ang araw, sila ay inaantok dahil sa impluwensya ng paglalakad sa gabi at sinamahan ni Mu'adz bin Jabal si Rasulullah Sallallahu'alaihi Wasallam habang sinusundan niya ang kanyang mga yapak, ang mga sasakyan ng mga kasama ay naghiwa-hiwalay upang maghanap ng pagkain at naglakad, samantala ang kamelyo ni Mu'adz bin Jabal ay nahulog at nakatali ng lubid. Ang kanyang kamelyo ay gumalaw hanggang sa ang kamelyo na pagmamay-ari ni Rasulullah Sallallahu'alaihi Wasallam ay tumakbo palayo. Pagkatapos ay tinanggal ng Sugo ng Allah sallallahu'alaihi Wasallam ang kanyang takip sa mukha at lumingon at lumabas na walang sundalong mas malapit sa kanya kaysa kay Mu'adz bin Jabal kaya tinawag niya ito at sinabing; "Hi Mu'adz!" Sabi ni Mu'adz bin Jabal; Mabuti, O Propeta ng Allah. Sinabi ni Rasulullah Sallallahu'alaihi Wasallam; "Lumapit ka." Lumapit siya hanggang sa magkalapit na ang kanilang mga sasakyan. Sinabi ni Rasulullah Sallallahu'alaihi Wasallam; "Hindi ko inakalang ganoon kalayo ang mga tao." Sinabi ni Mu'adz bin Jabal; O propeta ng Allah! Inaantok sila hanggang sa sila ay pinaghiwalay ng kanilang sasakyan, kumakain at naglalakad. Pagkatapos ay sinabi ng Propeta sallallahu'alaihi Wasallam; "Inaantok ako." Nang makita ni Mu'adz bin Jabal ang masayang balita ni Rasulullah Sallallahu'alaihi Wasallam para sa kanya at nag-iisa na kasama niya, sinabi niya; O Sugo ng Allah! Hayaan mong tanungin kita tungkol sa isang pangungusap na nakakasakit at nakakalungkot sa akin. Sinabi ni Rasulullah Sallallahu'alaihi Wasallam; "Ano ang ibig mong sabihin?" sabi niya; "O Propeta ng Allah! Magsabi ka sa akin ng isang gawa na makapagdadala sa iyo sa langit, wala na akong ibang hinihiling pa." Sabi ni Rasulullah Sallallahu'alaihi Wasallam; "Mabuti, mabuti, may hiniling kang dakila." Tatlong beses itong sinabi ni Rasulullah Sallallahu'alaihi Wasallam. "Madali ito para sa mga binigyan ng kaginhawahan at kabutihan ng Allah, madali ito para sa mga kinalulugdan ng Allah at madali para sa mga binigyan ng kaginhawahan ng Allah." Tatlong beses itong sinabi ni Rasulullah Sallallahu'alaihi Wasallam upang makapagbigay-pansin si Mu'adz bin Jabal. Sinabi ni Rasulullah Sallallahu'alaihi Wasallam; "Maniwala ka sa Allah at sa Huling Araw, itaguyod ang panalangin, sambahin ang Allah lamang at huwag mag-ugnay ng anuman sa Kanya hanggang sa ikaw ay mamatay at higit ka roon." Sinabi ni Mu'adz bin Jabal; "Pakiulit mo, O Propeta ng Allah!" Tatlong beses itong inulit ni Rasulullah Shallallahu'alaihi Wasallam at pagkatapos ay sinabi; "Kung nais mo, sasabihin ko sa iyo, O Mu'adz, ang tungkol sa diwa at pagtataguyod ng lahat ng mga bagay at ang pinakamataas na rurok ng mga ito. Sabi ni Mu'adz bin Jabal; Niluluwalhati kita nang higit pa sa aking ama at ina, O Propeta ng Allah! Sabihin mo sa akin! Sinabi ng Rasulullah sallallaahu'alaihi Wasallam; "Ang diwa ng lahat ng mga bagay ay ang iyong pagpapatotoo na walang diyos (ang tama) maliban kay Allah lamang na walang katambal at si Muhammad ay Kanyang alipin at Sugo, ang pagtatatag ng lahat ng mga bagay ay ang pagtatatag ng mga panalangin, pagbabayad ng zakat at ang pinakamataas na rurok ay ang jihad sa landas ni Allah. At ako ay inutusan na labanan ang mga tao hanggang sa sila ay manalangin, magbayad ng zakat at magpatotoo na walang Diyos (ang tama) maliban kay Allah lamang na walang katambal at si Muhammad ay Kanyang alipin at Sugo. Kung gagawin nila ito, nangangahulugan ito na sila ay naingatan at nabantayan ang kanilang dugo at ari-arian maliban sa kanilang mga karapatan at ang paghatol ay papasanin ni Allah AzzaWaJalla." Sinabi ni Rasulullah Sallallahu'alaihi Wasallam; "Sumpa man sa Kanya na nasa Kamay Niya ang kaluluwa ni Muhammad, walang maputlang mukha at maalikabok na mga paa dahil sa isang aksyon upang hanapin ang mga antas ng langit pagkatapos ng mga obligadong panalangin tulad ng jihad sa landas ni Allah. At walang timbangan ng mga gawa ng isang alipin na kasingbigat ng mga hayop na pag-aari niya na ginagamit sa landas ni Allah o upang magdala ng mga kalakal sa landas ni Allah."