Imam Ahmad : 21066

حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ حَدَّثَنِي أَبِي حَدَّثَنَا كَثِيرُ بْنُ هِشَامٍ حَدَّثَنَا جَعْفَرٌ يَعْنِي ابْنَ بُرْقَانَ حَدَّثَنَا حَبِيبُ بْنُ أَبِي مَرْزُوقٍ عَنْ عَطَاءِ بْنِ أَبِي رَبَاحٍ عَنْ أَبِي مُسْلِمٍ الْخَوْلَانِيِّ قَالَ دَخَلْتُ مَسْجِدَ حِمْصَ فَإِذَا فِيهِ نَحْوٌ مِنْ ثَلَاثِينَ كَهْلًا مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَإِذَا فِيهِمْ شَابٌّ أَكْحَلُ الْعَيْنَيْنِ بَرَّاقُ الثَّنَايَا سَاكِتٌ فَإِذَا امْتَرَى الْقَوْمُ فِي شَيْءٍ أَقْبَلُوا عَلَيْهِ فَسَأَلُوهُ فَقُلْتُ لِجَلِيسٍ لِي مَنْ هَذَا قَالَ هَذَا مُعَاذُ بْنُ جَبَلٍ فَوَقَعَ لَهُ فِي نَفْسِي حُبٌّ فَكُنْتُ مَعَهُمْ حَتَّى تَفَرَّقُوا ثُمَّ هَجَّرْتُ إِلَى الْمَسْجِدِ فَإِذَا مُعَاذُ بْنُ جَبَلٍ قَائِمٌ يُصَلِّي إِلَى سَارِيَةٍ فَسَكَتَ لَا يُكَلِّمُنِي فَصَلَّيْتُ ثُمَّ جَلَسْتُ فَاحْتَبَيْتُ بِرِدَاءٍ لِي ثُمَّ جَلَسَ فَسَكَتَ لَا يُكَلِّمُنِي وَسَكَتُّ لَا أُكَلِّمُهُ ثُمَّ قُلْتُ وَاللَّهِ إِنِّي لَأُحِبُّكَ قَالَ فِيمَ تُحِبُّنِي قَالَ قُلْتُ فِي اللَّهِ تَبَارَكَ وَتَعَالَى فَأَخَذَ بِحُبْوَتِي فَجَرَّنِي إِلَيْهِ هُنَيَّةً ثُمَّ قَالَ أَبْشِرْ إِنْ كُنْتَ صَادِقًا سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ الْمُتَحَابُّونَ فِي جَلَالِي لَهُمْ مَنَابِرُ مِنْ نُورٍ يَغْبِطُهُمْ النَّبِيُّونَ وَالشُّهَدَاءُ قَالَ فَخَرَجْتُ فَلَقِيتُ عُبَادَةَ بْنَ الصَّامِتِ فَقُلْتُ يَا أَبَا الْوَلِيدِ لَا أُحَدِّثُكَ بِمَا حَدَّثَنِي مُعَاذُ بْنُ جَبَلٍ فِي الْمُتَحَابِّينَ قَالَ فَأَنَا أُحَدِّثُكَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَرْفَعُهُ إِلَى الرَّبِّ عَزَّ وَجَلَّ قَالَ حَقَّتْ مَحَبَّتِي لِلْمُتَحَابِّينَ فِيَّ وَحَقَّتْ مَحَبَّتِي لِلْمُتَزَاوِرِينَ فِيَّ وَحَقَّتْ مَحَبَّتِي لِلْمُتَبَاذِلِينَ فِيَّ وَحَقَّتْ مَحَبَّتِي لِلْمُتَوَاصِلِينَ فِيَّ

Sinabi sa amin ni 'Abdullah na sinabi sa akin ng aking ama. Sinabi sa amin ni [Katsir bin Hisham] Sinabi sa amin ni [Ja'far bin Burqan] Sinabi sa amin ni [Habib bin Abu Marzuq] mula kay ['Atho` bin Abu Rabah] mula kay [Abu Muslim Al Khoulani] ay nagsabi; Pumasok ako sa moske ng Damascus, Syria, may mga tatlumpung kasamahan ng Propeta sallallaahu'alaihiwasallam na matatanda na at kabilang sa kanila ay isang binata na may napakaputing ngipin, siya ay tahimik. Nang sila ay magkaiba tungkol sa isang bagay, sumandal sila sa binata at tinanong ang kanyang opinyon. Tinanong ko kung sino ang binata, pagkatapos ay may sumagot; Siya ay si Mu'adz bin Jabal. Sinabi ng aking puso na mahal ko siya, kasama ko sila hanggang sa sila ay maghiwa-hiwalay pagkatapos ay pumunta ako sa moske at natagpuan ko roon [Mu'adz bin Jabal] na nagdarasal na nakaharap sa haligi ng moske. Nagdasal siya at hindi ako kinausap. Nagdasal ako pagkatapos ay umupo na yakap ang aking mga tuhod habang tinatakpan ang aking sarili ng aking balabal. Naupo siya at hindi ako kinausap. Ako ay tahimik at hindi siya kinausap. Pagkatapos noon ay sinabi ko; 'Sumpa man kay Allah, mahal kita.' Tinanong niya; 'Dahil saan?' Sabi ko; dahil kay Allah. Pagkatapos ay hinawakan niya ang aking mga balikat at hinila ako palapit sa kanya nang kaunti at sinabing; 'Maging masaya kung tama ka, dahil minsan kong narinig ang Propeta sallallaahu'alaihiwasallam na nagsabi; "Ang mga nagmamahalan dahil sa Aking kaluwalhatian ay magkakaroon ng mga pulpito ng liwanag na kaiinggitan ng mga propeta at martir." Pagkatapos ay lumabas ako at sinalubong si 'Ubadah bin Ash-Shomit at sinabi ko; Hi Abu Al Walid! Hindi ko sasabihin sa iyo ang hadith na sinabi sa akin ni Mu'adz bin Jabal tungkol sa mga taong nagmamahalan. Na nagsasabing ['Magbago]; sasabihin ko sa iyo mula sa Propeta sallallaahu'alaihiwasallam mula kay Rabb AzzaWaJalla, Sinabi niya; 'Ang aking pagmamahal ay sapilitan para sa mga nagmamahalan para sa Aking kapakanan, Ang aking pagmamahal ay sapilitan para sa mga dumadalaw sa isa't isa para sa Aking kapakanan, Ang aking pagmamahal ay sapilitan para sa mga nagsasakripisyo para sa isa't isa para sa Aking kapakanan at Ang aking pagmamahal ay sapilitan para sa mga nagpapanatili ng ugnayan sa isa't isa para sa Aking kapakanan.'