Imam Ahmad : 21010
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ وَابْنُ بَكْرٍ قَالَا أَنْبَأَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ قَالَ أَخْبَرَنِي عَمْرُو بْنُ دِينَارٍ أَنَّ طَاوُسًا أَخْبَرَهُ أَنَّ مُعَاذَ بْنَ جَبَلٍ قَالَ لَسْتُ آخُذُ فِي أَوْقَاصِ الْبَقَرِ شَيْئًا حَتَّى آتِيَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَمْ يَأْمُرْنِي فِيهَا بِشَيْءٍ قَالَ ابْنُ بَكْرٍ لَسْتُ بِآخِذٍ فِي الْأَوْقَاصِ
Esan digu ['Abdur Razzaq] eta [Ibn Bakr], esan dute biek; Salatu digu [Ibn Juraij], esan zuen; Jakinarazi digute ['Amr bin Dinar] [Thawusek] [Mu'adz bin Jabal] esandako berria eman diola; Ez nuen zakat batere bildu behien gainean -hogeita hamar buru baino gutxiago-, gero Rasulullah Sallallahu'alaihiwasallam-era joan nintzen, berak ez zidan behingoz hori egiteko agindu. Esan zuen Ibn Bakrrek; Ez dut zakat biltzen -hogeita hamar buru baino gutxiagoko behiak-.