Akan terjadi suatu fitnah, di mana orang yang duduk ketika itu lebih baik dari orang yang berdiri, dan orang yang berdiri ketika itu lebih baik dari orang yang berjalan...

Imam Ahmad : 19587

حَدَّثَنَا رَوْحٌ حَدَّثَنَا عُثْمَانُ الشَّحَّامُ حَدَّثَنَا مُسْلِمُ بْنُ أَبِي بَكْرَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَالَ إِنَّهَا سَتَكُونُ فِتَنٌ ثُمَّ تَكُونُ فِتَنٌ أَلَا فَالْمَاشِي فِيهَا خَيْرٌ مِنْ السَّاعِي إِلَيْهَا أَلَا وَالْقَاعِدُ فِيهَا خَيْرٌ مِنْ الْقَائِمِ فِيهَا أَلَا وَالْمُضْطَجِعُ فِيهَا خَيْرٌ مِنْ الْقَاعِدِ أَلَا فَإِذَا نَزَلَتْ فَمَنْ كَانَتْ لَهُ غَنَمٌ فَلْيَلْحَقْ بِغَنَمِهِ أَلَا وَمَنْ كَانَتْ لَهُ أَرْضٌ فَلْيَلْحَقْ بِأَرْضِهِ أَلَا وَمَنْ كَانَتْ لَهُ إِبِلٌ فَلْيَلْحَقْ بِإِبِلِهِ فَقَالَ رَجُلٌ مِنْ الْقَوْمِ يَا نَبِيَّ اللَّهِ جَعَلَنِي اللَّهُ فِدَاءَكَ أَرَأَيْتَ مَنْ لَيْسَتْ لَهُ غَنَمٌ وَلَا أَرْضٌ وَلَا إِبِلٌ كَيْفَ يَصْنَعُ قَالَ لِيَأْخُذْ سَيْفَهُ ثُمَّ لِيَعْمِدْ بِهِ إِلَى صَخْرَةٍ ثُمَّ لِيَدُقَّ عَلَى حَدِّهِ بِحَجَرٍ ثُمَّ لِيَنْجُ إِنْ اسْتَطَاعَ النَّجَاءَ اللَّهُمَّ هَلْ بَلَّغْتُ اللَّهُمَّ هَلْ بَلَّغْتُ إِذْ قَالَ رَجُلٌ يَا نَبِيَّ اللَّهِ جَعَلَنِي اللَّهُ فِدَاءَكَ أَرَأَيْتَ إِنْ أُخِذَ بِيَدِي مُكْرَهًا حَتَّى يُنْطَلَقَ بِي إِلَى أَحَدِ الصَّفَّيْنِ أَوْ إِحْدَى الْفِئَتَيْنِ عُثْمَانُ يَشُكُّ فَيَجْذِفَنِي رَجُلٌ بِسَيْفِهِ فَيَقْتُلَنِي مَاذَا يَكُونُ مِنْ شَأْنِي قَالَ يَبُوءُ بِإِثْمِكَ وَإِثْمِهِ وَيَكُونُ مِنْ أَصْحَابِ النَّارِ

আমাক [ৰৌহ] কোৱা হৈছে, আমাক [উছমান আছ চ্যাখম] কোৱা হৈছে, আমাক [মুছলমান বিন আবু বক্ৰাহক] [তেওঁৰ পিতৃৰ পৰা] ৰাছুলুল্লাহ ছাল্লালাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ পৰা কোৱা হৈছে যে তেওঁ কৈছিল: ‘সঁচাকৈয়ে নিন্দা হ’ব আৰু তাৰ পিছত আন কেইবাজনো নিন্দা হ’ব, যাতে সেই সময়ত খোজ কঢ়া মানুহজন দৌৰাজনতকৈ ভাল হ’ব, সেই... বহি থকাজন থিয় হোৱাতকৈ ভাল আৰু শুই থকাজন বহি থকাতকৈ ভাল। যদি নিন্দা হৈছে, তেন্তে যাৰ হাতত ছাগলী আছে, তেওঁৰ ছাগলীৰ পিছে পিছে যাব লাগে। আৰু যাৰ মাটি আছে, তেওঁ সেই দেশত বসবাস কৰক, যাৰ উট আছে, তেওঁ নিজৰ উটৰ পিছে পিছে যাওক। তেতিয়া এটা মানুহৰ পৰা কোনোবাই সুধিলে; ‘হে নবিয়াল্লাহ, আল্লাহে মোক তোমাৰ মুক্তিপণ কৰক, কাৰোবাৰ ছাগলী, মাটি আৰু উট নাথাকিলে কি কৰিব?’। তেওঁ ক’লে, ‘তেওঁ নিজৰ তৰোৱালখন লৈ তাৰ চোকা ধাৰেৰে এটা ডাঙৰ শিলৰ ওপৰত কাটি দিব লাগে। ইয়াৰ পিছত তেওঁ নিজকে বচাবলৈ সক্ষম হ’লে নিজকে বচালে। অ’ আল্লাহ, মই বুজাই দিয়া নাইনে?, হে আল্লাহ, মই বুজাই দিয়া নাইনে?’। ব্যক্তিজনে আকৌ ক’লে; 'হে নবিউল্লাহ, আল্লাহে মোক আপোনাৰ মুক্তিপণ কৰক, যদি মোৰ হাতখন বলপূৰ্বকভাৱে টানি লোৱা হয় যেতিয়ালৈকে মই দুটা শিবিৰৰ মাজত এফালে নহয় - বা সম্পাদকীয় 'বৰ্তমানৰ ঘৰ্ষণৰ এটা?' - উছমানে তেওঁৰ সম্পাদকীয়ৰ নিশ্চয়তাক লৈ সন্দেহ কৰিছিল - গতিকে সেই শিবিৰৰ কোনোবাই তৰোৱালখন জোকাৰি মোক বধ কৰিলে, মোৰ ভাগ্য শেষত কি হ’ব?' তেওঁ উত্তৰ দিলে; 'তেওঁ তোমাৰ পাপৰ লগতে নিজৰ পাপকো বহন কৰিব, আৰু তেওঁ নৰকৰ বাসিন্দা হ'ব'।