Imam Ahmad : 19497

حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَبِي مُوسَى وَيُقَالُ لَهُ إِسْرَائِيلُ قَالَ سَمِعْتُ الْحَسَنَ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا بَكْرَةَ وَقَالَ سُفْيَانُ مَرَّةً عَنْ أَبِي بَكْرَةَ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى الْمِنْبَرِ وَحَسَنٌ عَلَيْهِ السَّلَام مَعَهُ وَهُوَ يُقْبِلُ عَلَى النَّاسِ مَرَّةً وَعَلَيْهِ مَرَّةً وَيَقُولُ إِنَّ ابْنِي هَذَا سَيِّدٌ وَلَعَلَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَتَعَالَى أَنْ يُصْلِحَ بِهِ بَيْنَ فِئَتَيْنِ مِنْ الْمُسْلِمِينَ

Matapos niyang ikwento sa amin [si Sufyan] mula kay [Abu Musa na karaniwang tinatawag na Isra'il] ay sinabi niya; Narinig ko [si Al Hasan] na nagsabi; Narinig ko [si Abu Bakrah]—sa ibang pagkakataon [si Sufyan] na nagsabi; mula kay [Abu Bakrah]—minsan ay nakita ko ang Sugo ng Allah sallallaahu 'Alaihi Wasallam sa pulpito, habang binabati siya ni Hasan 'alaihis, minsan ay humaharap siya sa mga tao at minsan naman ay humaharap kay Hasan, pagkatapos ay sinabi niya: "Katotohanan, ang aking anak (ang aking apo) ay isang prinsipe, nawa'y pagbutihin ni Allah Tabarakan wa Ta'ala ang dalawang pangkat ng mga Muslim."