Imam Ahmad : 19463

حَدَّثَنَا يَزِيدُ أَخْبَرَنَا كَهْمَسُ بْنُ الْحَسَنِ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ شَقِيقٍ حَدَّثَنِي رَجُلٌ مِنْ عَنَزَةَ يُقَالُ لَهُ زَائِدَةُ أَوْ مَزِيدَةُ بْنُ حَوَالَةَ قَالَ كُنَّا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي سَفَرٍ مِنْ أَسْفَارِهِ فَنَزَلَ النَّاسُ مَنْزِلًا وَنَزَلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي ظِلِّ دَوْحَةٍ فَرَآنِي وَأَنَا مُقْبِلٌ مِنْ حَاجَةٍ لِي وَلَيْسَ غَيْرُهُ وَغَيْرُ كَاتِبِهِ فَقَالَ أَنَكْتُبُكَ يَا ابْنَ حَوَالَةَ قُلْتُ عَلَامَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَلَهَا عَنِّي وَأَقْبَلَ عَلَى الْكَاتِبِ قَالَ ثُمَّ دَنَوْتُ دُونَ ذَلِكَ قَالَ فَقَالَ أَنَكْتُبُكَ يَا ابْنَ حَوَالَةَ قُلْتُ عَلَامَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَلَهَا عَنِّي وَأَقْبَلَ عَلَى الْكَاتِبِ قَالَ ثُمَّ جِئْتُ فَقُمْتُ عَلَيْهِمَا فَإِذَا فِي صَدْرِ الْكِتَابِ أَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ فَظَنَنْتُ أَنَّهُمَا لَنْ يُكْتَبَا إِلَّا فِي خَيْرٍ فَقَالَ أَنَكْتُبُكَ يَا ابْنَ حَوَالَةَ فَقُلْتُ نَعَمْ يَا نَبِيَّ اللَّهِ فَقَالَ يَا ابْنَ حَوَالَةَ كَيْفَ تَصْنَعُ فِي فِتْنَةٍ تَثُورُ فِي أَقْطَارِ الْأَرْضِ كَأَنَّهَا صَيَاصِي بَقَرٍ قَالَ قُلْتُ أَصْنَعُ مَاذَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ عَلَيْكَ بِالشَّامِ ثُمَّ قَالَ كَيْفَ تَصْنَعُ فِي فِتْنَةٍ كَأَنَّ الْأُولَى فِيهَا نَفْجَةُ أَرْنَبٍ قَالَ فَلَا أَدْرِي كَيْفَ قَالَ فِي الْآخِرَةِ وَلَأَنْ أَكُونَ عَلِمْتُ كَيْفَ قَالَ فِي الْآخِرَةِ أَحَبُّ إِلَيَّ مِنْ كَذَا وَكَذَا

Sinabi sa amin [Yazid], sinabi sa amin [Kahmas bin Al Hasan], sinabi sa amin ['Abdullah bin Syaqiq], sinabi sa amin ang isang lalaki mula sa 'Anazah na ang pangalan ay [Za`idah] o Mazidah bin Hawalah, sinabi niya; "Minsan ay kasama namin ang Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam sa isang paglalakbay. Ang mga tao ay huminto sa isang lugar habang ang Propeta sallallaahu 'alaihi wasallam ay huminto rin sa lilim ng isang malaking puno. Nakita niya ako na katatapos lang ng isang misyon. Nang panahong iyon, wala nang iba maliban sa kanya at sa kanyang katulong. Sinabi niya: "Isasama ba natin ito, O Ibn Hawalah?" Sabi ko; "Para saan, O Rasulullah?" Hindi niya ako ginawa?" Hindi niya ako pinansin at pumunta sa eskriba. Sinabi niya; "Mas malapit ako." Sabi niya; 'Sinabi niya ulit: "Isasama ka ba namin, O Ibn Hawalah?" Sabi ko: "Para saan, O Sugo ng Allah?" Hindi niya ako pinansin at pumunta sa eskriba. Sinabi niya: "Pumunta ako roon at tumayo sa kanilang tabi. Sa unahan ng hukbo ay sina Abu Bakr at Umar. Sa palagay ko ay hindi sila kasama maliban sa kabutihan. Muli niyang sinabi, "Isasama ka ba namin, O Ibn Hawalah?" Sabi ko: "Opo, O Propeta ng Allah." Sabi niya: "O Ibn Hawalah, ano ang gagawin mo kapag may nangyaring fitnah na lumaganap sa buong mundo hanggang sa ito ay maging parang mga sungay ng baka?" 'Tinanong ko siya pabalik: "Ano ang dapat kong gawin, O Sugo ng Allah?" Sabi niya: "Manatili ka sa Syria." Pagkatapos ay sinabi niya: "Ano ang gagawin mo kapag may nangyaring fitnah gayong ang pinakamagandang bagay sa oras na iyon ay ang tumalon na parang kuneho." Sabi niya; "Hindi ko alam kung ano ang magiging pangwakas na sagot. Tunay nga, alam ko na ang sinabi niya sa huli ay mas mainam kaysa sa sinabi niya."