Imam Ahmad : 19449

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا الضَّحَّاكُ بْنُ يَسَارٍ عَنْ يَزِيدَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الشِّخِّيرِ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ صُحَارٍ الْعَبْدِيِّ عَنْ أَبِيهِ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي رَجُلٌ مِسْقَامٌ فَأْذَنْ لِي فِي جَرِيرَةٍ أَنْتَبِذُ فِيهَا قَالَ فَأَذِنَ لَهُ فِيهَا

[واقع] اسان کي ٻڌايو آهي، [عاد دلحڪ بن يسار] اسان کي [يزيد بن عبدالله بن شيخر] کان [عبدالرحمن بن شُهر العبدي] کان [پنهنجي پيءُ] تائين بيان ڪيو آهي، مون پڇيو: 'يا رسول الله، مان هڪ ماڻهو آهيان جيڪو اڪثر بيمار رهندو آهيان، تنهنڪري مون کي اجازت ڏيو ته ميوي جو رس ٽامي جي ٿانو ۾ وجهي ڇڏيان، پوءِ انهن مون کي اجازت ڏني'.