Imam Ahmad : 19063
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ جَامِعِ بْنِ شَدَّادٍ عَنْ صَفْوَانَ بْنِ مُحْرِزٍ الْمَازِنِيِّ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ قَالَ جَاءَ نَفَرٌ مِنْ بَنِي تَمِيمٍ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ أَبْشِرُوا قَالُوا بَشَّرْتَنَا فَأَعْطِنَا قَالَ فَقَدِمَ عَلَيْهِ حَيٌّ مِنْ الْيَمَنِ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اقْبَلُوا الْبُشْرَى إِذْ لَمْ يَقْبَلْهَا بَنُو تَمِيمٍ
[Sufyan]-tik [Jami' bin Syaddad]-tik [Shafwan bin Muhriz Al Mazini]-tik ['Imran bin Hushain]-tik ['Imran bin Hushain]-tik) esan digunez; Bani Tamim-eko jende talde bat Rasulullah sallallahu 'alaihi wasallam-era etorri zen, eta orduan esan zuen: 'Poza zaitez, Bani Tamim!'. Erantzun zuten; 'Berri onak eman dizkiguzu, beraz, emaiguzu zerbait!'. jarraitu zuen Imranek; Denbora pixka bat igaro ondoren, Yemengo jende talde bat etorri zen, orduan sallallahu 'alaihi wasallam profetak esan zuen: 'Onartu berri on hau, Bani Tamim-ek ez zuelako onartu!'.