حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ عَوْفٍ حَدَّثَنَا أَبُو رَجَاءٍ حَدَّثَنِي عِمَرانُ بْنُ حُصَيْنٍ قَالَ كُنَّا فِي سَفَرٍ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَإِنَّا أَسْرَيْنَا حَتَّى إِذَا كُنَّا فِي آخِرِ اللَّيْلِ وَقَعْنَا تِلْكَ الْوَقْعَةَ فَلَا وَقْعَةَ أَحْلَى عِنْدَ الْمُسَافِرِ مِنْهَا قَالَ فَمَا أَيْقَظَنَا إِلَّا حَرُّ الشَّمْسِ وَكَانَ أَوَّلَ مَنْ اسْتَيْقَظَ فُلَانٌ ثُمَّ فُلَانٌ كَانَ يُسَمِّيهِمْ أَبُو رَجَاءٍ وَنَسِيَهُمْ عَوْفٌ ثُمَّ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ تَعَالَى عَنْهُ الرَّابِعُ وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا نَامَ لَمْ نُوقِظْهُ حَتَّى يَكُونَ هُوَ يَسْتَيْقِظُ لِأَنَّا لَا نَدْرِي مَا يُحْدِثُ أَوْ يَحْدُثُ لَهُ فِي نَوْمِهِ فَلَمَّا اسْتَيْقَظَ عُمَرُ وَرَأَى مَا أَصَابَ النَّاسَ وَكَانَ رَجُلًا أَجْوَفَ جَلِيدًا قَالَ فَكَبَّرَ وَرَفَعَ صَوْتَهُ بِالتَّكْبِيرِ فَمَا زَالَ يُكَبِّرُ وَيَرْفَعُ صَوْتَهُ بِالتَّكْبِيرِ حَتَّى اسْتَيْقَظَ لِصَوْتِهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمَّا اسْتَيْقَظَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شَكَوْا الَّذِي أَصَابَهُمْ فَقَالَ لَا ضَيْرَ أَوْ لَا يَضِيرُ ارْتَحِلُوا فَارْتَحَلَ فَسَارَ غَيْرَ بَعِيدٍ ثُمَّ نَزَلَ فَدَعَا بِالْوَضُوءِ فَتَوَضَّأَ وَنُودِيَ بِالصَّلَاةِ فَصَلَّى بِالنَّاسِ فَلَمَّا انْفَتَلَ مِنْ صَلَاتِهِ إِذَا هُوَ بِرَجُلٍ مُعْتَزِلٍ لَمْ يُصَلِّ مَعَ الْقَوْمِ فَقَالَ مَا مَنَعَكَ يَا فُلَانُ أَنْ تُصَلِّيَ مَعَ الْقَوْمِ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَصَابَتْنِي جَنَابَةٌ وَلَا مَاءَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَيْكَ بِالصَّعِيدِ فَإِنَّهُ يَكْفِيكَ ثُمَّ سَارَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَاشْتَكَى إِلَيْهِ النَّاسُ الْعَطَشَ فَنَزَلَ فَدَعَا فُلَانًا كَانَ يُسَمِّيهِ أَبُو رَجَاءٍ وَنَسِيَهُ عَوْفٌ وَدَعَا عَلِيًّا رَضِيَ اللَّهُ تَعَالَى عَنْهُ فَقَالَ اذْهَبَا فَابْغِيَا لَنَا الْمَاءَ قَالَ فَانْطَلَقَا فَيَلْقَيَانِ امْرَأَةً بَيْنَ مَزَادَتَيْنِ أَوْ سَطِيحَتَيْنِ مِنْ مَاءٍ عَلَى بَعِيرٍ لَهَا فَقَالَا لَهَا أَيْنَ الْمَاءُ فَقَالَتْ عَهْدِي بِالْمَاءِ أَمْسِ هَذِهِ السَّاعَةَ وَنَفَرُنَا خُلُوفٌ قَالَ فَقَالَا لَهَا انْطَلِقِي إِذًا قَالَتْ إِلَى أَيْنَ قَالَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْ هَذَا الَّذِي يُقَالُ لَهُ الصَّابِئُ قَالَا هُوَ الَّذِي تَعْنِينَ فَانْطَلِقِي إِذًا فَجَاءَا بِهَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَحَدَّثَاهُ الْحَدِيثَ فَاسْتَنْزَلُوهَا عَنْ بَعِيرِهَا وَدَعَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِإِنَاءٍ فَأَفْرَغَ فِيهِ مِنْ أَفْوَاهِ الْمَزَادَتَيْنِ أَوْ السَّطِيحَتَيْنِ وَأَوْكَأَ أَفْوَاهَهُمَا فَأَطْلَقَ الْعَزَالِي وَنُودِيَ فِي النَّاسِ أَنْ اسْقُوا وَاسْتَقُوا فَسَقَى مَنْ شَاءَ وَاسْتَقَى مَنْ شَاءَ وَكَانَ آخِرُ ذَلِكَ أَنْ أَعْطَى الَّذِي أَصَابَتْهُ الْجَنَابَةُ إِنَاءً مِنْ مَاءٍ فَقَالَ اذْهَبْ فَأَفْرِغْهُ عَلَيْكَ قَالَ وَهِيَ قَائِمَةٌ تَنْظُرُ مَا يُفْعَلُ بِمَائِهَا قَالَ وَايْمُ اللَّهِ لَقَدْ أَقْلَعَ عَنْهَا وَإِنَّهُ لَيُخَيَّلُ إِلَيْنَا أَنَّهَا أَشَدُّ مِلْأَةً مِنْهَا حِينَ ابْتَدَأَ فِيهَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اجْمَعُوا لَهَا فَجَمَعَ لَهَا مِنْ بَيْنِ عَجْوَةٍ وَدَقِيقَةٍ وَسُوَيْقَةٍ حَتَّى جَمَعُوا لَهَا طَعَامًا كَثِيرًا وَجَعَلُوهُ فِي ثَوْبٍ وَحَمَلُوهَا عَلَى بَعِيرِهَا وَوَضَعُوا الثَّوْبَ بَيْنَ يَدَيْهَا فَقَالَ لَهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَعْلَمِينَ وَاللَّهِ مَا رَزَأْنَاكِ مِنْ مَائِكِ شَيْئًا وَلَكِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ هُوَ سَقَانَا قَالَ فَأَتَتْ أَهْلَهَا وَقَدْ احْتَبَسَتْ عَنْهُمْ فَقَالُوا مَا حَبَسَكِ يَا فُلَانَةُ فَقَالَتْ الْعَجَبُ لَقِيَنِي رَجُلَانِ فَذَهَبَا بِي إِلَى هَذَا الَّذِي يُقَالُ لَهُ الصَّابِئُ فَفَعَلَ بِمَائِي كَذَا وَكَذَا لِلَّذِي قَدْ كَانَ فَوَاللَّهِ إِنَّهُ لَأَسْحَرُ مَنْ بَيْنَ هَذِهِ وَهَذِهِ قَالَتْ بِأُصْبُعَيْهَا الْوُسْطَى وَالسَّبَّابَةِ فَرَفَعَتْهُمَا إِلَى السَّمَاءِ يَعْنِي السَّمَاءَ وَالْأَرْضَ أَوْ إِنَّهُ لَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَقًّا قَالَ وَكَانَ الْمُسْلِمُونَ بَعْدُ يُغِيرُونَ عَلَى مَا حَوْلَهَا مِنْ الْمُشْرِكِينَ وَلَا يُصِيبُونَ الصِّرْمَ الَّذِي هِيَ فِيهِ فَقَالَتْ يَوْمًا لِقَوْمِهَا مَا أَرَى أَنَّ هَؤُلَاءِ الْقَوْمَ يَدَعُونَكُمْ عَمْدًا فَهَلْ لَكُمْ فِي الْإِسْلَامِ فَأَطَاعُوهَا فَدَخَلُوا فِي الْإِسْلَامِ

Esan digu [Yahya] [Auf] esan digu [Abu Raja'] esan zidan [Imran bin Husain] esan zuen: Behin bidaia batean egon ginen Allah sallallaahu 'alaihi wasallam mezulariarekin. Gauez bidaiatzen genuen, harik eta bidearen amaieran geundela, atseden hartu genuen. Dirudienez, ez dago bidaiariarentzat atsedena baino atseden gozoagorik garai horretan. Orduko hartan loak hartu ginen, non ez ginen esnatu eguzkiak aztoratu gintuenetik izan ezik. Esnatzen lehena polan eta polan izan zen. -Abu Raja'k oraindik banan-banan esan zituen izenak, baina 'Auf ahaztu egin zen- Orduan Umar bin Khattab radiallahu 'anhu izan zen altxatu zen laugarren pertsona. Tradizio bat bihurtu da Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam lotan bazegoen, denok ez ginen ausartzen hura esnatzera, nork daki zerbait gertatu zitekeen edo zerbait gertatu zitekeen. Umar esnatu zenean, eta jendea ibiltzen ikusi zuenean -handi eta indartsua zela gertatu zen- takbir esan zuen eta ahotsa altxatu zuen takbir. Ez zion takbir errezitatzeari eta ahotsa altxatzeari utzi, sallallaahu 'alaihi wasallam Profeta esnatu zen arte, bere ahotsa goraka ari zelako. Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam esnatu zenean, lagunek gertatutakoaren berri eman zuten. Baina hark bakarrik erantzun zuen: 'Ez da arazorik - edo editorialarekin 'ez da inoiz arazorik, jarrai dezagun gure bidea'. Ondoren, bidaia jarraitu zuten. Ez zen oso urruti ibili gelditu eta abluzio ura eskatu zuenean. Gero abluzioa egin zuen, otoitzerako deia esan ondoren, jendea gidatu zuen. Otoitz egin ondoren, ez zekiena zen bazela lagun bat bere burua isolatu eta besteekin otoitzarekin bat egiten ez zuena. Profetak galdetu zuen: 'Zerk eragozten dizu elkarrekin otoitz egitea -kongregazioa-?' Erantzuna da; 'O Allahren mezularia, junub-ean nagoela, urik ez dagoen bitartean'. Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ek erantzun zuen: "Hautsa nahikoa duzu -araztzeko-". Horren ostean bere bidaia jarraitu zuen, lagunak kexatzen ari zirela egarri zutelako. Gainera, gelditu eta poliziari deitu zion -Abu Raja'k bere izena esan zezakeen oraindik, baina Auf ahaztu egin zitzaion- eta Ali Radhiyallau'anhuri. Profetak esan zuen; 'Zoaz biak ura hartzera!'. Imranek esan zuen, biak joan ziren orduan, biek bere gameluan emakume bat ezagutu zutela, askotan mizadah deitzen zaien bi ur-ontzi eta sathihat deitzen zaien larruzko bi ur-poltsa. -Arabiarrek hori diote-. Biek galdetu zuten: 'Non dago ur iturria? Emakumeak erantzun zuen; «Uraren bila gabiltza atzotik, horrelako garai batean, nire jendea ni hartzera etorriko den bitartean». Biek esan zuten; 'Barkatu, utzi mesedez'. Emakumeak galdetu zuen: 'Zer esan nahi duzue, nora noa? Ali eta bere lagunek erantzun zuten; 'Alaren mezulariari sallallaahu 'alaihi wasallam! Emakumeak erantzun zion: «Jendeak «ero» esaten dion gizon hori?». Ali eta bere lagunek erantzun zuten; 'Hori esan nahi duzu, arrazoi duzu, zoaz orain!'. Biek emakumea sallallahu 'alaihi wasallam Profeta ezagutzera gonbidatzen jarraitu zuten eta biek istorioak kontatu zizkioten. Ondoren, lagunek emakumea bere gamelutik jaitsi zuten, sallallaahu 'alaihi profetak ontzi bat eskatu zuen bitartean. Mizadah izeneko larruzko bi ontziren ahotik eta sathihat izeneko bi mailatako ur poltsatik isuri zuen. Tapa estutu zuen berriro, taparik gabekoak zegoen bezala utzi zuen bitartean. Orduan lagunei "Kaixo guztioi, mesedez edan eta besteek edariak bota!" Beraz, batzuk edaten ari ziren eta beste batzuk edariak botatzen zituzten. Azken aldian, junub zen lagunari ur-ontzi bat eman zion aukera. Eta agindu zuen: 'Ekar ezazu hau eta bota ezazu han zure gorputza!'. esan zuen Imranek; «Eta emakumeak jarraitzen du ikusi ura nola tratatzen den. esan zuen Imranek hurrengoa; 'Ala esanez, benetan ireki nituen mizadah eta sathihat-a, eta biak lehen baino beteago zeudela imajinatu genuen. Orduan, Rasulullah sallallahu 'alaihi wasallam-ek esan zuen: 'Ene laguna, bildu emakume honentzako oroigarriak!' Lagunek oroigarriak ere bildu zituzten 'ajuwa-datilak, gari hautsak eta sawiq ogiak, janari asko bildu eta oihaletan bildu arte. Gamelura igo ziren eta paketea emakumearen aurrean jarri zuten. Orduan, sallallahu 'alaihi wasallam Profetak esan zion emakumeari: 'Ala, badakizu, ez dugu zure ura batere murriztu, baina Ala da edaten ematen diguna'. esan zuen Imranek; «Emakumeak bere familiarengana etortzen jarraitu zuen, itxuraz berandu iritsi zen. Bere familiak galdetu zuen; 'Zerk egin zaitu berandu? Emakumeak erantzun zuen; «Arraroa eta arraroa da, bi lagunek ezagutu ninduten eta, ondoren, askotan «eroa» deitzen zioten gizona ezagutzeko eskatu zidaten. Orduan nire ura horrela kudeatzen zuen. Harrigarria bada ere, Allahren arabera, benetan al da pertsonarik magikoena hau eta honen artean, -bi hatz frogatu zituen bitartean, erdikoa eta hatz erakuslea, gero zerura altxatu zituen eta bestea lurra seinalatu zuen-, edo Allah Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-en benetako mezularia da. Egun hartan, musulmanek emakumearen inguruan bizi ziren politeistei eraso zieten, baina hark ez zuen emakumeak jarraitzen zuen taldeari eraso egin. Egun batean bere jendeari esan zion: "Uste dut - Urtaroek - nahita utzi zintuztela hemen, beraz, besarkatuko al duzu islamia?" Islama ere obeditu eta besarkatu zuten'.