Imam Ahmad : 19049

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ أَخْبَرَنَا الْجُرَيْرِيُّ عَنْ أَبِي الْعَلَاءِ بْنِ الشِّخِّيرِ عَنْ مُطَرِّفٍ قَالَ قَالَ لِي عِمْرَانُ إِنِّي لَأُحَدِّثُكَ بِالْحَدِيثِ الْيَوْمَ لِيَنْفَعَكَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ بِهِ بَعْدَ الْيَوْمِ اعْلَمْ أَنَّ خَيْرَ عِبَادِ اللَّهِ تَبَارَكَ وَتَعَالَى يَوْمَ الْقِيَامَةِ الْحَمَّادُونَ وَاعْلَمْ أَنَّهُ لَنْ تَزَالَ طَائِفَةٌ مِنْ أَهْلِ الْإِسْلَامِ يُقَاتِلُونَ عَلَى الْحَقِّ ظَاهِرِينَ عَلَى مَنْ نَاوَأَهُمْ حَتَّى يُقَاتِلُوا الدَّجَّالَ وَاعْلَمْ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ أَعْمَرَ مِنْ أَهْلِهِ فِي الْعَشْرِ فَلَمْ تَنْزِلْ آيَةٌ تَنْسَخُ ذَلِكَ وَلَمْ يَنْهَ عَنْهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى مَضَى لِوَجْهِهِ ارْتَأَى كُلُّ امْرِئٍ بَعْدَمَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَرْتَئِيَ

Ба мо гуфт, ки [Исмоил] ба мо [Ал-Ҷурайрӣ] аз [Абул Алъаъ ибни Шиххир] аз [Мутарриф] гуфт; [Имрон] ба ман гуфт; Дарҳақиқат, имрӯз барои шумо як ҳадис мегӯям, то Худованди азза ва ҷалла дар рӯзҳои охират ба шумо фоида бахшад, ба ёд оваред, ки беҳтарин бандагони Аллоҳи Табарака ва Таоло дар рӯзи қиёмат аҳли Муҳаммад (с) ҳастанд ва ба ёд оред, ки ҳамеша гурӯҳе аз мардумони дини Ислом ҳастанд, ки ҳамеша барои дифоъ аз ҳақ мубориза мебаранд ва ҳамеша аз душманони худ ғолиб хоҳанд шуд, то дар он ҷо кушта шаванд. Ва бидонед, ки Паёмбари Худо (с) боре бо аҳли байташ даҳ рӯз умра анҷом дод ва ҳеҷ ояте нест, ки онро лағв кунад ва ё манъ кунад, то замоне ки мардум хости Худоро диданд, бигзарад».