Nadzar dalam maksiat dan di luar kemampuan tidak wajib dilaksanakan
Imam Ahmad : 19048
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ أَبِي الْمُهَلَّبِ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ قَالَ كَانَتْ ثَقِيفُ حُلَفَاءَ لِبَنِي عُقَيْلٍ فَأَسَرَتْ ثَقِيفُ رَجُلَيْنِ مِنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَسَرَ أَصْحَابُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَجُلًا مِنْ بَنِي عُقَيْلٍ وَأُصِيبَتْ مَعَهُ الْعَضْبَاءُ فَأَتَى عَلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ فِي الْوَثَاقِ فَقَالَ يَا مُحَمَّدُ يَا مُحَمَّدُ فَقَالَ مَا شَأْنُكَ فَقَالَ بِمَ أَخَذْتَنِي بِمَ أَخَذْتَ سَابِقَةَ الْحَاجِّ إِعْظَامًا لِذَلِكَ فَقَالَ أَخَذْتُكَ بِجَرِيرَةِ حُلَفَائِكَ ثَقِيفَ ثُمَّ انْصَرَفَ عَنْهُ فَقَالَ يَا مُحَمَّدُ يَا مُحَمَّدُ وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَحِيمًا رَفِيقًا فَأَتَاهُ فَقَالَ مَا شَأْنُكَ قَالَ إِنِّي مُسْلِمٌ قَالَ لَوْ قُلْتَهَا وَأَنْتَ تَمْلِكُ أَمْرَكَ أَفْلَحْتَ كُلَّ الْفَلَاحِ ثُمَّ انْصَرَفَ عَنْهُ فَنَادَاهُ يَا مُحَمَّدُ يَا مُحَمَّدُ فَأَتَاهُ فَقَالَ مَا شَأْنُكَ فَقَالَ إِنِّي جَائِعٌ فَأَطْعِمْنِي وَظَمْآنُ فَاسْقِنِي قَالَ هَذِهِ حَاجَتُكَ قَالَ فَفُدِيَ بِالرَّجُلَيْنِ وَأُسِرَتْ امْرَأَةٌ مِنْ الْأَنْصَارِ وَأُصِيبَ مَعَهَا الْعَضْبَاءُ فَكَانَتْ الْمَرْأَةُ فِي الْوَثَاقِ فَانْفَلَتَتْ ذَاتَ لَيْلَةٍ مِنْ الْوَثَاقِ فَأَتَتْ الْإِبِلَ فَجَعَلَتْ إِذَا دَنَتْ مِنْ الْبَعِيرِ رَغَا فَتَتْرُكُهُ حَتَّى تَنْتَهِيَ إِلَى الْعَضْبَاءِ فَلَمْ تَرْغُ قَالَ وَنَاقَةٌ مُنَوَّقَةٌ فَقَعَدَتْ فِي عَجُزِهَا ثُمَّ زَجَرَتْهَا فَانْطَلَقَتْ وَنَذِرُوا بِهَا فَطَلَبُوهَا فَأَعْجَزَتْهُمْ فَنَذَرَتْ إِنْ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى أَنْجَاهَا عَلَيْهَا لَتَنْحَرَنَّهَا فَلَمَّا قَدِمَتْ الْمَدِينَةَ رَآهَا النَّاسُ فَقَالُوا الْعَضْبَاءُ نَاقَةُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَتْ إِنِّي قَدْ نَذَرْتُ إِنْ أَنْجَاهَا اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى عَلَيْهَا لَتَنْحَرَنَّهَا فَأَتَوْا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرُوا ذَلِكَ لَهُ فَقَالَ سُبْحَانَ اللَّهِ بِئْسَمَا جَزَتْهَا إِنْ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى أَنْجَاهَا لَتَنْحَرَنَّهَا لَا وَفَاءَ لِنَذْرٍ فِي مَعْصِيَةِ اللَّهِ وَلَا نَذْرَ فِيمَا لَا يَمْلِكُ الْعَبْدُ
A fen erenikich [Isma’il] seni [Ayyub] seni [Apu Kilabah] seni [Apu Muhallab] seni [‘Imran bin Hushain], a apasa; Ewe einang Tsaqif ir chiechien ewe ainang Banu ‘Uqail. Tsaqif a angei ruemon chiechien ewe Soufos pwe repwe chon fotek. Nge ren pwal eu, ekkewe chon fiti ewe Soufos ra polueni ren ar angei emon bani ‘Uqail pwe epwe chon fotek. Pwungun pwe, noun we kamel a pwal kalapus. Iwe, Rasulullah a churi ei chon kalapus mi föti pöün lon ena fansoun. Iwe, ewe chon kalapus a kökkö; ‘Hi Muhamed, hi Muhamed’. Ewe Soufos a ponueni: ‘Met om osupwang?’ a apasa. Ponuwen ei kapas eis; ‘Met popun ka angeiei, met popun ka angei nei we kamel mi mwitir fetan?, a apasa ei pwe epwe alapalo an we case. Ewe Soufos a ponuweni ‘Ua angei ngonuk pwe kopwe niwin ngeni tipisin chienom we, Tsaqif’. Mürin a feila. Ewe chon kanapus a apasa sefan; ‘Hi Muhamed, hi Muhamed’. Rasulullah a mosonoson me tong. Ina minne, a pwal feito ren ewe chon kalapus me eisini: ‘Met pwal och?’. A pölüweni, ‘Ngang emön Muslim iei’. Ewe Soufos a sopweno an kapas: ‘Ika ka apasa ewe shahada, me ka pwan tongeni nemeni om kewe angang, wewen pwe kopwe angei meinisin feioch’. Mürin a feila. Ewe chon fotek a kökkösefäl ngeni; ‘Hi Muhamed, hi Muhamed’. Ewe Soufos a feito ren me apasa ‘Met a pwan wor?’. Ponuwen ei kapas eis; 'Ua echik, kose mochen kopwe ngeniei och mongo, ua pwan kaka, kose mochen kopwe ngeniei och mettoch upwe unumi'. Ewe Soufos a ponuweni: ‘Iei met ka mochen’. Imran a apasa; ‘Mwirin, ewe mwan a ransom ren ruemon chienan ewe Soufos ra katurunong. -Me pwan ew poraus-, a wor emon fefin Ansar a katurunong non fotek, a fis pwe ewe kamel an ewe soufos itan ‘Adhba’ a pwan katurunong non fotek. Ewe fefin a riri ngeni sepi. Luckily non ew pwinin a tongeni su. A feito ren ekewe kamel pwe epwe sü. Nge, iteitan fansoun a arap ngeni ewe kamel, ewe kamel a snor ina mine a chok likiti, tori an a tori ‘adhba’, a fis pwe ewe kamel ese fori och mongungu. ‘Adhba’ a itefouno pwe emon kamel mi anneasochis ina minne ewe fefin a tongeni mwot won pechen non kinamwe, mwirin a apungu ewe kamel me a tufichin feino mwitir. Ewe chon oput a pwon pwe epwe angei ewe fefin tori an epwe sopwoch. Iwe nge, a mmen ngaw pwe ar kewe mochen rese pwonueta, tori ewe fefin a pwon pwe ika Allah epwe amanaua i, epwe nielo noun we kamel, ‘Adhba’. Iwe, lupwen a tori Medina, chienan kewe ra küna me ra apasa ‘Oh iei Adhba’, ewe kamel ewe Soufos a apasa! Ewe fefin a ponueni; ‘Honey, ua fen pwon pwe upwe nielo ei kamel ika Allah epwe amanauaei’. Ra pwal chuuri ewe Soufos me ra repotei ngeni. Ewe Soufos a pölüweni: ‘Subhanallah, ifa usun ngaüen an pölüweni i, Allah a fen amanaua i, nge ren an epwe chök nielo nöün we kamel. Chechemeni pwe ese wor wisen apwonueta ewe nadzar pwe kopwe alleasochisi Allah. Ese pwal wor wisen alleasochisi nadzar won ekkewe mettoch emon chon angang ese wor ren’.