Imam Ahmad : 18971

حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ حَدَّثَنَا ثَابِتٌ عَنْ كِنَانَةَ بْنِ نُعَيْمٍ عَنْ أَبِي بَرْزَةَ أَنَّ جُلَيْبِيبًا كَانَ مِنْ الْأَنْصَارِ وَكَانَ أَصْحَابُ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا كَانَ لِأَحَدِهِمْ أَيِّمٌ لَمْ يُزَوِّجْهَا حَتَّى يَعْلَمَ أَلِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِيهَا حَاجَةٌ أَمْ لَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَاتَ يَوْمٍ لِرَجُلٍ مِنْ الْأَنْصَارِ زَوِّجْنِي ابْنَتَكَ فَقَالَ نِعِمَّ وَنُعْمَةُ عَيْنٍ فَقَالَ لَهُ إِنِّي لَسْتُ لِنَفْسِي أُرِيدُهَا قَالَ فَلِمَنْ قَالَ لِجُلَيْبِيبٍ قَالَ حَتَّى أَسْتَأْمِرَ أُمَّهَا فَأَتَاهَا فَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَخْطُبُ ابْنَتَكِ قَالَتْ نِعِمَّ وَنُعْمَةُ عَيْنٍ زَوِّجْ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّهُ لَيْسَ يُرِيدُهَا لِنَفْسِهِ قَالَتْ فَلِمَنْ قَالَ لِجُلَيْبِيبٍ قَالَتْ حَلْقَى أَجُلَيْبِيبٌ ابْنَهْ مَرَّتَيْنِ لَا لَعَمْرُ اللَّهِ لَا أُزَوِّجُ جُلَيْبِيبًا قَالَ فَلَمَّا قَامَ أَبُوهَا لِيَأْتِيَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْ الْفَتَاةُ لِأُمِّهَا مِنْ خِدْرِهَا مَنْ خَطَبَنِي إِلَيْكُمَا قَالَتْ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْ فَتَرُدُّونَ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمْرَهُ ادْفَعُونِي إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَإِنَّهُ لَا يُضَيِّعُنِي فَأَتَى أَبُوهَا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ شَأْنَكَ بِهَا فَزَوَّجَهَا جُلَيْبِيبًا فَبَيْنَمَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي مَغْزًى لَهُ وَأَفَاءَ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى عَلَيْهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَلْ تَفْقِدُونَ مِنْ أَحَدٍ قَالُوا نَفْقِدُ فُلَانًا وَنَفْقِدُ فُلَانًا فَقَالَ النَّبِيُّ لَكِنِّي أَفْقِدُ جُلَيْبِيبًا فَانْظُرُوهُ فِي الْقَتْلَى فَنَظَرُوهُ فَوَجَدُوهُ إِلَى جَنْبِ سَبْعَةٍ قَدْ قَتَلَهُمْ ثُمَّ قَتَلُوهُ قَالَ فَوَقَفَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ قَتَلَ سَبْعَةً ثُمَّ قَتَلُوهُ هَذَا مِنِّي وَأَنَا مِنْهُ ثُمَّ حَمَلَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى سَاعِدَيْهِ مَا لَهُ سَرِيرٌ غَيْرَ سَاعِدَيْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى حُفِرَ لَهُ ثُمَّ وَضَعَهُ فِي لَحْدِهِ وَمَا ذَكَرَ غُسْلًا

আমাক [আব্দুছামাদ] আমাক ৰিপৰ্ট কৰা হৈছে [হাম্মাদ বিন চালামাহ] আমাক [ছাবিত] [কিনানাহ বিন নু’আইম]ৰ পৰা [আবু বৰজাহৰ] পৰা ৰিপৰ্ট কৰা হৈছে যে জুলাইবিব, ই এজন আনছাৰ মানুহ আৰু হজৰত ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছালামৰ চাহাবাসকলৰ পৰম্পৰাত আছে যে যদি তেওঁলোকৰ বিধৱা কন্যা আছে, তেন্তে তেওঁলোকে কৰে আল্লাহৰ ৰাছুলে তেওঁৰ ইচ্ছাৰ কথা উল্লেখ নকৰালৈকে তেওঁলোকৰ কন্যাক বিয়া কৰাব নালাগে। এদিন ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে এজন আনছাৰ মানুহক ক’লে: ‘মোক তোমাৰ ছোৱালীৰ লগত বিয়া কৰাওক!’। তেতিয়া তেওঁ উত্তৰ দিলে; 'প্লিজ, মোৰ সন্মান আৰু গৌৰৱ'। তাৰ পিছত তেওঁ ক’লে: ‘সঁচাকৈয়ে মই বিচাৰো, মোৰ বাবে নহয়’। তেতিয়া তেওঁ সুধিলে; 'তেন্তে হে আল্লাহৰ ৰাছুল কাৰ বাবে?'. তেওঁ ক’লে: ‘জুলাইবিবৰ বাবে’। তেওঁ ক’লে; 'হে আল্লাহৰ ৰাছুল, মই প্ৰথমে তেওঁৰ মাতৃৰ লগত পৰামৰ্শ কৰিম'। তাৰ পাছত তেওঁ নিজৰ পত্নীৰ ওচৰলৈ গৈ তাইক ক’লে; 'ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে আপোনাৰ ছোৱালীক বিয়া কৰাব বিচাৰে'। তেওঁৰ পত্নীয়ে উত্তৰ দিলে; 'মোৰ বাবে কি সন্মান আৰু গৌৰৱ'। তাইৰ স্বামীয়ে ক’লে; 'কিন্তু তেওঁৰ বাবে নহয়, তেওঁ জুলাইবিবক প্ৰস্তাৱ দিছিল'। তেওঁৰ পত্নীয়ে ক’লে; 'জুলাইবিব তাৰ পুত্ৰ নেকি, জুলাইবিব তাৰ পুত্ৰ নেকি, জুলাইবিব তাৰ পুত্ৰ নেকি? -তেওঁ দুবাৰ আওৰাই ক'লে-, আল্লাহৰ স্বাৰ্থত, তোমাৰ ছোৱালীক জুলাইবিবক বিয়া কৰাব নালাগে'। যেতিয়া তেওঁ সাৰ পাই নিজৰ পত্নীৰ সিদ্ধান্তৰ বিষয়ে নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ ওচৰত খবৰ দিবলৈ ওলাইছিল, তেতিয়া তেওঁৰ কন্যাই ক’লে; 'কোনে মোক বিয়া কৰাবলৈ কৈছিল?'. তেতিয়া মাকে তাক ক’লে। তেতিয়া তেওঁৰ জীয়েকে ক’লে; ‘আপুনি আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ আদেশ নাকচ কৰিবলৈ ওলাইছে নেকি? অনুগ্ৰহ কৰি মোক জনাওক যে তেওঁ মোক কষ্ট নিদিয়ে।' তাৰ পিছত তেওঁৰ পিতৃ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ ওচৰলৈ আহি তেওঁক জনাই দিলে, তেওঁ ক’লে; 'তাইক বিয়া কৰাওক!'। তাৰ পিছত ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে তাইক জুলাইবিবৰ লগত বিয়া কৰালে। তেওঁ আবু বৰজাহে ক’লে; তাৰ পিছত আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে যুদ্ধ শেষ নোহোৱালৈকে যুঁজিবলৈ ওলাই গ’ল আৰু সকলো আল্লাহৰ ইচ্ছাত হ’ল, তাৰ পিছত তেওঁ নিজৰ ছাহাবীসকলক ক’লে: ‘আপুনি কাৰোবাক হেৰুৱাইছেনে?’। তেওঁলোকে উত্তৰ দিলে; 'আমি অমুক হেৰুৱালোঁ, অমুক হেৰুৱালোঁ'। তেওঁ ক’লে: ‘চাওক, কাৰোবাক হেৰুৱাইছেনে?’। তেওঁলোকে উত্তৰ দিলে; 'নহয়'। তেতিয়া আল্লাহৰ ৰাছুলে ক’লে, ‘কিন্তু মই কাৰোবাক হেৰুৱালোঁ, মই জুলাইবিবক হেৰুৱালোঁ, পতিত হোৱাসকলৰ মাজত তেওঁক বিচাৰিব’। তেওঁ ক’লে; "তাৰ পিছত তেওঁলোকে তেওঁক বিচাৰিছিল আৰু তেওঁৰ সাতজন শত্ৰুৰ মাজত তেওঁক বিচাৰি পাবলৈ সক্ষম হৈছিল যাক তেওঁ হত্যা কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল আৰু তাৰ পিছত তেওঁলোকে তেওঁক বধ কৰিছিল।" তেতিয়া তেওঁলোকে ক’লে; 'হে আল্লাহৰ ৰাছুল, এইজন মৃত্যু হোৱা সাতজনৰ ভিতৰত এজন, তেওঁলোকে তেওঁক হত্যা কৰিবলৈ সক্ষম হ'ল আৰু তাৰ পিছত তেওঁক হত্যা কৰিলে'। তেতিয়া আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে আহি তেওঁৰ ওচৰত থিয় হৈ ক’লে, ‘তেওঁ সাতজন মানুহক হত্যা কৰিলে আৰু তাৰ পিছত তেওঁলোকে তেওঁক হত্যা কৰিলে, তেওঁ মোৰ মাজৰ এজন আছিল আৰু মই তেওঁৰ গোটৰ আছিলোঁ’। তাৰ পিছত ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে তেওঁক কঢ়িয়াই লৈ ফুৰিলে আৰু ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ কান্ধৰ বাহিৰে কোনো সহায় নোহোৱাকৈয়ে তেওঁক কবৰত নথকালৈকে তেওঁক সমাধিস্থ কৰিলে আৰু তেওঁক ধুই পেলোৱাৰ কথা কোৱা হোৱা নাছিল।