Imam Ahmad : 18967

حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ مُوسَى حَدَّثَنَا سُكَيْنُ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ عَنْ سَيَّارِ بْنِ سَلَامَةَ أَبِي الْمِنْهَالِ الرِّيَاحِيِّ قَالَ دَخَلْتُ مَعَ أَبِي عَلَى أَبِي بَرْزَةَ الْأَسْلَمِيِّ وَإِنَّ فِي أُذُنَيَّ يَوْمَئِذٍ لَقُرْطَيْنِ قَالَ وَإِنِّي لَغُلَامٌ قَالَ فَقَالَ أَبُو بَرْزَةَ إِنِّي أَحْمَدُ اللَّهَ أَنِّي أَصْبَحْتُ لَائِمًا لِهَذَا الْحَيِّ مِنْ قُرَيْشٍ فُلَانٌ هَاهُنَا يُقَاتِلُ عَلَى الدُّنْيَا وَفُلَانٌ هَاهُنَا يُقَاتِلُ عَلَى الدُّنْيَا يَعْنِي عَبْدَ الْمَلِكِ بْنَ مَرْوَانَ قَالَ حَتَّى ذَكَرَ ابْنَ الْأَزْرَقِ قَالَ ثُمَّ قَالَ إِنَّ أَحَبَّ النَّاسِ إِلَيَّ لَهَذِهِ الْعِصَابَةُ الْمُلَبَّدَةُ الْخَمِيصَةُ بُطُونُهُمْ مِنْ أَمْوَالِ الْمُسْلِمِينَ وَالْخَفِيفَةُ ظُهُورُهُمْ مِنْ دِمَائِهِمْ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْأُمَرَاءُ مِنْ قُرَيْشٍ الْأُمَرَاءُ مِنْ قُرَيْشٍ الْأُمَرَاءُ مِنْ قُرَيْشٍ لِي عَلَيْهِمْ حَقٌّ وَلَهُمْ عَلَيْكُمْ حَقٌّ مَا فَعَلُوا ثَلَاثًا مَا حَكَمُوا فَعَدَلُوا وَاسْتُرْحِمُوا فَرَحِمُوا وَعَاهَدُوا فَوَفَوْا فَمَنْ لَمْ يَفْعَلْ ذَلِكَ مِنْهُمْ فَعَلَيْهِ لَعْنَةُ اللَّهِ وَالْمَلَائِكَةِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِينَ

ጸብጺቡልና ኣሎ [ኣልሓሰን ቢን ሙሳ] ጸብጺቡልና ኣሎ [ሱካይን ቢን ዓብዱል ዓዚዝ] ካብ [ሰያር ቢን ሰላማ ኣቡል ሚንሃል ኣር ርያሂ] ከምዚ ኢሎም፤ ኣነን ኣቦይን ናብ ኣቡ ባርዛ ኣል ኣስላሚ ከይድና ኣብታ መዓልቲ እቲኣ እዝነይ ገና ካብ ዕንቊ ዝተሰርሐ ስልማት ተኸዲነን ከም ዝነበራ ይዛረብ፤ ኣብቲ ግዜ እቲ ገና ንእሽቶ እየ ነይረ። [ኣቡ ባርዛ] ከምዚ ኢሎም፤ 'ሓደ ካብቶም ነቐፍቲ ናይ ሓደ ዘርኢ ቁረይሽ፡ ንዓለም ዝተቓለሰ ሰብ፡ ንዓለም ንምርካብ ዝተቓለሰ ሰብ፡ ማለት ዓብዱልማሊክ ቢን ማርዋን ብምዃነይ ንኣላህ የመስግኖ'። ኢሉ፤ ክሳብ ኢብኑል ኣርዛቅ ዝጠቐሰ። ኢሉ፤ ሽዑ ኣቡ ባርዛ ከምዚ ኢሎም፤ 'ብሓቂ ኣብዚ ጉጅለ ዘለዉ ሰባት እየ ዝመርጽ፡ ረጒድ ጨርቂ ዝለበሱ ወይ ሱፍ ዝለበሱ ሰባት፡ ኣብ መንጎ ኣስላም ዝነብሩን ኣብ ልዕሊ ኣስላም ጾር ዘቃልሉን'።' ኢሉ፤ ረሱሉላህ ሰለላሁዓላይሂዋሳላም ከምዚ በለ:- መሪሕነት ኣብ ኢድ ቁረይሽ እዩ: መሪሕነት ኣብ ኢድ ቁረይሽ እዩ: መሪሕነት ኣብ ኢድ ቁረይሽ እዩ: ኣነ ኣብ ልዕሊ እቶም ግዴታ ዘለዎም ሰባት መሰል ኣለኒ: ንሳቶም ድማ ንዓኻ ክትገብርዎ ዝግደድ መሰል ኣለዎም: ግቡኦም ክሳብ ዝፍጽሙ -ሰለስተ ግዜ ደጊሙ- እንተቐጺዖም ፍትሒ ይገብሩ:: ከምኡውን ለዋሃት ክኾኑ እንተተሓቲቶም ለዋሃት ክኾኑ እዮም፣ ክገብርዎ ምዃኖም ቃል እንተኣቲዮም፣ ሽዑ ካባታቶም ዘይገበሮ ሽዑ ብኣላህን መላእኽትን ብኹሎም ደቂ ሰባትን ይርገም’።