Imam Ahmad : 18958

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ حَدَّثَنِي شَدَّادُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنِي جَابِرُ بْنُ عَمْرٍو الرَّاسِبِيُّ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا بَرْزَةَ الْأَسْلَمِيَّ يَقُولُ قَتَلْتُ عَبْدَ الْعُزَّى بْنَ خَطَلٍ وَهُوَ مُتَعَلِّقٌ بِسِتْرِ الْكَعْبَةِ وَقُلْتُ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا رَسُولَ اللَّهِ مُرْنِي بِعَمَلٍ أَعْمَلُهُ فَقَالَ أَمِطْ الْأَذَى عَنْ الطَّرِيقِ فَهُوَ لَكَ صَدَقَةٌ

আমাক কৈছে [ইছমাইলে] মোক কৈছে [চিয়াদ্দাদ বিন ছাইদে] মোক কৈছে [জাবিৰ বিন আমৰু আৰ ৰছিবীয়ে] কৈছে; মই [আবু বৰ্জা আল আছলামীয়ে] কোৱা শুনিছিলো; 'মই আব্দুল উজ্জা বিন খাথথালক কাবাৰ পৰ্দাৰ আঁৰত লুকাই থকাৰ সময়ত হত্যা কৰিলোঁ আৰু মই ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামক ক'লোঁ; 'হে আল্লাহৰ ৰাছুল, মোক এনে এটা কামৰ আদেশ দিয়া, যিটো মই কৰিব পাৰো!'. ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কৈছে: ‘বিক্ষিপ্ততাবোৰ পথৰ পৰা আঁতৰাই ৰাখক, সেইবোৰ নিশ্চয় তোমালোকৰ বাবে দান হৈ পৰিব’।