Rasulullah Shallallahu 'alaihi wasallam bertakbir pada setiap turun, naik, bangun, duduk
Imam Ahmad : 18890حَدَّثَنَا حَسَنٌ حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ عَن أَبِي إِسْحَاقَ عَن بُرَيْدِ بْنِ أَبِي مَرْيَمَ عَن رَجُلٍ مِنْ بَنِي تَمِيمٍ عَن أَبِي مُوسَى الْأَشْعَرِيِّ قَالَ لَقَدْ صَلَّى بِنَا عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ رَضِيَ اللَّهُ تَعَالَى عَنْهُ صَلَاةً ذَكَّرَنَا بِهَا صَلَاةً كُنَّا نُصَلِّيهَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَإِمَّا أَنْ نَكُونَ نَسِينَاهَا وَإِمَّا أَنْ نَكُونَ تَرَكْنَاهَا عَمْدًا يُكَبِّرُ فِي كُلِّ رَفْعٍ وَوَضْعٍ وَقِيَامٍ وَقُعُودٍ
Esan digu [Hasan] [Zuhair] [Abu Ishaq] [Buraid bin Abu Maryam] [Gizon bat] Bani Tamimetik [Abu Musa Al Asy'ari] esan digu; Ali bin Abu Talib behin gurekin otoitz egin zuen. Eta otoitz horrek sallallaahu 'alaihi wasallam profetarekin behin egin genuen otoitza gogorarazten digu. Agian ahaztu egin dugu edo nahita utzi dugu. Takbir esaten zuen beti makurtzen zen bakoitzean, eskuak elkartu, zutitu eta esertzen zen bakoitzean.