Imam Ahmad : 18744

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنْ عَمْرٍو يَعْنِي ابْنَ أَبِي عَمْرٍو عَنِ الْمُطَّلِبِ عَنْ أَبِي مُوسَى قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَنْ عَمِلَ حَسَنَةً فَسُرَّ بِهَا وَعَمِلَ سَيِّئَةً فَسَاءَتْهُ فَهُوَ مُؤْمِنٌ

আমাক কৈছে [কুটাইবা বিন ছাইদে] আমাক [আব্দুল আজিজ বিন মহম্মদ] [আমৰু]ৰ পৰা অৰ্থাৎ ইবনে আবু আমৰুৰ পৰা, [মুথালিব]ৰ পৰা [আবু মুছা]ৰ পৰা তেওঁ ক’লে; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কৈছে, ‘যিজনে ভাল কাম কৰে আৰু তাৰ বাবে সুখী হয় আৰু বেয়া কৰে আৰু তাৰ পিছত ইয়াৰ বাবে চিন্তিত হয়, তেন্তে তেওঁ মুমিন’।