Imam Ahmad : 18674
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ آدَمَ حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنِ الْأَسْوَدِ قَالَ قَالَ أَبُو مُوسَى لَقَدْ ذَكَّرَنَا عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ صَلَاةً كُنَّا نُصَلِّيهَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِمَّا نَسِينَاهَا وَإِمَّا تَرَكْنَاهَا عَمْدًا يُكَبِّرُ كُلَّمَا رَكَعَ وَكُلَّمَا رَفَعَ وَكُلَّمَا سَجَدَ
Esan digu [Yahya bin Adam] Esan digu [Isra`il] [Abu Ishaq]etik [Al Aswad] esan digu, [Abu Musak] esan du; 'Ali bin Abi Talib-ek sallallaahu 'alaihi wasallam profetarekin behin egin genituen otoitzak gogorarazi dizkigu. Izan daiteke ahaztu dugulako edo nahita utzi dugulako. Beti esaten zuen takbir makurtzera zihoan bakoitzean, makurtzetik altxatzen zen bakoitzean eta prosternatzen zen bakoitzean.