Imam Ahmad : 18657
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ مَيْسَرَةَ عَنْ عَمْرِو بْنِ الشَّرِيدِ عَن أَبِيهِ إِنْ شَاءَ اللَّهُ أَوْ يَعْقُوبَ بْنِ عَاصِمٍ يَعْنِي عَنِ الشَّرِيدِ كَذَا حَدَّثَنَاهُ أَبِي قَالَ أَرْدَفَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَلْفَهُ فَقَالَ هَلْ مَعَكَ مِنْ شِعْرِ أُمَيَّةَ شَيْءٌ قُلْتُ نَعَمْ قَالَ أَنْشِدْنِي فَأَنْشَدْتُهُ بَيْتًا فَقَالَ هِيهْ فَلَمْ يَزَلْ يَقُولُ هِيهْ حَتَّى أَنْشَدْتُهُ مِائَةَ بَيْتٍ
[Sufyan] [Ibrahim bin Maisarah] [Amru bin Sharid] [bere aita] Insha Allahtik edo [Ya'qub bin Ashim] [Ibrahim bin Maisarah] [Ash Sharid]-etik honela kontatu digute; Aitak kontatu zigun, esan zuen; Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam eraman ninduen bere atzetik. Orduan galdetu zuen: «Omeiadarren poesiatik buruz ikasi duzu?». Nik erantzun nion: «Bai». Esan zuen: "Irakurri iezadazu". Beraz, bertso bat irakurri nion eta hauxe esan zuen: «Hori da egia». Beti marmar egiten zuen: «Hori da egia». Ehun bertso irakurtzen amaitu nuen arte.