Imam Ahmad : 18637

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا وَبْرُ بْنُ أَبِي دُلَيْلَةَ شَيْخٌ مِنْ أَهْلِ الطَّائِفِ عَنِ مُحَمَّدِ بْنِ مَيْمُونِ بْنِ مُسَيْكَةَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ خَيْرًا عَنْ عَمْرِو بْنِ الشَّرِيدِ عَنْ أَبِيهِ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيُّ الْوَاجِدِ يُحِلُّ عِرْضَهُ وَعُقُوبَتَهُ قَالَ وَكِيعٌ عِرْضُهُ شِكَايَتُهُ وَعُقُوبَتُهُ حَبْسُهُ

Sinabi sa amin [Waki'] Sinabi sa amin [Wabr bin Abu Dulaylah] na isang shaykh mula sa Ta`if, mula kay [Muhammad bin Maimun bin Musaikah] -pinuri rin niya ito nang may kabutihan- mula kay [Amru bin Sharid] mula sa [kanyang ama] sinabi niya; Sinabi ng Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam: "Ang pagpapaliban (utang) ng isang taong may kakayahan ay nagbibigay-katwiran sa kanyang karangalan at parusa." Sinabi ni Waki'; Ang karangalan ay ang magreklamo (sa hukom) habang ang parusa ay ang makulong.