Imam Ahmad : 18534

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنْ مَطَرٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بُرَيْدَةَ قَالَ شَكَّ عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ زِيَادٍ فِي الْحَوْضِ فَأَرْسَلَ إِلَى زَيْدِ بْنِ أَرْقَمَ فَسَأَلَهُ عَنْ الْحَوْضِ فَحَدَّثَهُ حَدِيثًا مُوَنَّقًا أَعْجَبَهُ فَقَالَ لَهُ سَمِعْتَ هَذَا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا وَلَكِنْ حَدَّثَنِيهِ أَخِي

Dopo vê contât che [Abdurrazaq] al veve contât [Ma’mar] di [Mathar] di [Abullah bin Buraidah] al disè: -Ubaidullah bin Ziyad al jere dubiôs- su la cuistion di Haudl -telaga-, cussì al mandà cualchidun a [Zaid bin Arqam], e i domandà di Haudl. Duncje al contà un hadith une vore bon, che lu fasè deventâ ta’ajjub. Al domandà ancje a Zaid: ‘O ai sintût chest dal Rasulullah? ’ al rispuindè: ‘No. Ma [mi fradi] al è stât chel che mi lu à contât’.