Imam Ahmad : 18519

حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنِ الْمُغِيرَةِ عَنْ أَبِي عُبَيْدٍ عَنْ مَيْمُونٍ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ قَالَ قَالَ زَيْدُ بْنُ أَرْقَمَ وَأَنَا أَسْمَعُ نَزَلْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِوَادٍ يُقَالُ لَهُ وَادِي خُمٍّ فَأَمَرَ بِالصَّلَاةِ فَصَلَّاهَا بِهَجِيرٍ قَالَ فَخَطَبَنَا وَظُلِّلَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِثَوْبٍ عَلَى شَجَرَةِ سَمُرَةٍ مِنْ الشَّمْسِ فَقَالَ أَلَسْتُمْ تَعْلَمُونَ أَوَلَسْتُمْ تَشْهَدُونَ أَنِّي أَوْلَى بِكُلِّ مُؤْمِنٍ مِنْ نَفْسِهِ قَالُوا بَلَى قَالَ فَمَنْ كُنْتُ مَوْلَاهُ فَإِنَّ عَلِيًّا مَوْلَاهُ اللَّهُمَّ عَادِ مَنْ عَادَاهُ وَوَالِ مَنْ وَالَاهُ

Ée é ɖɔ nú mǐ [‘Affan] Ée é ɖɔ nú mǐ [Abu Awanah] sín [Al Mughirah] sín [Abu Ubaid] sín [Maimun Abu Abdullah] gɔ́n ɔ́, é ɖɔ, [Zaid bin Arqam] ɖɔ hwenu e un ɖo sise wɛ é; Mǐ nɔte gbè ɖokpo ɖò tɔdo ɖé mɛ bɔ è nɔ ylɔ ɖɔ Wadi Khum, bɔ mǐ nɔte xá Rasulullah. enɛ gudo ɔ, é ɖegbe ɖɔ è ni xoɖɛ, enɛ wu ɔ, é xoɖɛ ɖò kéze hwenu e hwesivɔ ɖò jiji wɛ sɔmɔ̌ é. Enɛ gudo ɔ, é jla wɛnɖagbe ɔ mǐ, hwenu e é ɖò yɛtɛn hwesivɔ tɔn nu é kpo avɔ e è sɔ́ ɖó Samulatín ɖé jí é kpo. Enɛ gudo ɔ, é ɖɔ: ‘Mi tuùn ɖɔ un hugǎn nǔɖitɔ́ lɛ bǐ hú yeɖesunɔ à cé?’ gbɛ̌ tɔn lɛ yí gbè ɖɔ: ‘Nǔgbo’. É ɖɔ: ‘Hǔn mɛ e un nyí nukúnkpénuwutɔ́ é ɔ, Ali wɛ nyí nukúnkpénuwutɔ́. O Allah, d’alɔ mɛ e nɔ d’alɔ ɛ lɛ é bo kɛntɔ́ mɛ e nɔ klán gbè xá ɛ lɛ é à?’