Imam Ahmad : 18519

حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنِ الْمُغِيرَةِ عَنْ أَبِي عُبَيْدٍ عَنْ مَيْمُونٍ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ قَالَ قَالَ زَيْدُ بْنُ أَرْقَمَ وَأَنَا أَسْمَعُ نَزَلْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِوَادٍ يُقَالُ لَهُ وَادِي خُمٍّ فَأَمَرَ بِالصَّلَاةِ فَصَلَّاهَا بِهَجِيرٍ قَالَ فَخَطَبَنَا وَظُلِّلَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِثَوْبٍ عَلَى شَجَرَةِ سَمُرَةٍ مِنْ الشَّمْسِ فَقَالَ أَلَسْتُمْ تَعْلَمُونَ أَوَلَسْتُمْ تَشْهَدُونَ أَنِّي أَوْلَى بِكُلِّ مُؤْمِنٍ مِنْ نَفْسِهِ قَالُوا بَلَى قَالَ فَمَنْ كُنْتُ مَوْلَاهُ فَإِنَّ عَلِيًّا مَوْلَاهُ اللَّهُمَّ عَادِ مَنْ عَادَاهُ وَوَالِ مَنْ وَالَاهُ

हमसे ['अफ्फान] हमसे [अबू अवाना] [अल मुघिरा] से [अबू उबैद] से [मैमुन अबू अब्दुल्ला] से कहिके उ कहिन, [जैद बिन अरकाम] कहिन जब हम सुनेन; हम एक बार रसूलुल्लाह शल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम के साथे वाडी खुम नामक घाटी मा रुके रहेन। तब उ प्रार्थना करै का आदेश दिहिन, तौ उ दिन के बीच मा प्रार्थना किहिन जब सूरज बहुत गर्म रहा। वहिके बाद, उ हमका प्रचार किहिन, जब उ एक समुरा ​​के पेड़ पर रखे कपड़ा से तपती धूप से छाया मा रहे। फिर उ कहिन: 'का तुम नाहीं जानत रहेव कि हम हर आस्तिक से अपने आप से श्रेष्ठ हई?' साथियन ने जवाब दिहिन: 'सच'। उन्होंने कहा : 'तो मैं जेकरे रखवाली हौं, तब अली रखवाली है। हे अल्लाह, जे ओनके मदद करत हैं ओनके मदद करा अऊर जे ओनके विरोध करत हैं ओनके दुश्मन करा?'