Imam Ahmad : 18382

حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ يُوسُفَ حَدَّثَنَا أَبُو جَنَابٍ عَنْ زَاذَانَ عَنْ جَرِيرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمَّا بَرَزْنَا مِنْ الْمَدِينَةِ إِذَا رَاكِبٌ يُوضِعُ نَحْوَنَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَأَنَّ هَذَا الرَّاكِبَ إِيَّاكُمْ يُرِيدُ قَالَ فَانْتَهَى الرَّجُلُ إِلَيْنَا فَسَلَّمَ فَرَدَدْنَا عَلَيْهِ فَقَالَ لَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ أَيْنَ أَقْبَلْتَ قَالَ مِنْ أَهْلِي وَوَلَدِي وَعَشِيرَتِي قَالَ فَأَيْنَ تُرِيدُ قَالَ أُرِيدُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَقَدْ أَصَبْتَهُ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ عَلِّمْنِي مَا الْإِيمَانُ قَالَ تَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ وَتُقِيمُ الصَّلَاةَ وَتُؤْتِي الزَّكَاةَ وَتَصُومُ رَمَضَانَ وَتَحُجُّ الْبَيْتَ قَالَ قَدْ أَقْرَرْتُ قَالَ ثُمَّ إِنَّ بَعِيرَهُ دَخَلَتْ يَدُهُ فِي شَبَكَةِ جُرْذَانٍ فَهَوَى بَعِيرُهُ وَهَوَى الرَّجُلُ فَوَقَعَ عَلَى هَامَتِهِ فَمَاتَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَيَّ بِالرَّجُلِ قَالَ فَوَثَبَ إِلَيْهِ عَمَّارُ بْنُ يَاسِرٍ وَحُذَيْفَةُ فَأَقْعَدَاهُ فَقَالَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قُبِضَ الرَّجُلُ قَالَ فَأَعْرَضَ عَنْهُمَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ قَالَ لَهُمَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمَا رَأَيْتُمَا إِعْرَاضِي عَنْ الرَّجُلَيْنِ فَإِنِّي رَأَيْتُ مَلَكَيْنِ يَدُسَّانِ فِي فِيهِ مِنْ ثِمَارِ الْجَنَّةِ فَعَلِمْتُ أَنَّهُ مَاتَ جَائِعًا ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَذَا وَاللَّهِ مِنْ الَّذِينَ قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ { الَّذِينَ آمَنُوا وَلَمْ يَلْبِسُوا إِيمَانَهُمْ بِظُلْمٍ أُولَئِكَ لَهُمْ الْأَمْنُ وَهُمْ مُهْتَدُونَ } قَالَ ثُمَّ قَالَ دُونَكُمْ أَخَاكُمْ قَالَ فَاحْتَمَلْنَاهُ إِلَى الْمَاءِ فَغَسَّلْنَاهُ وَحَنَّطْنَاهُ وَكَفَّنَّاهُ وَحَمَلْنَاهُ إِلَى الْقَبْرِ قَالَ فَجَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى جَلَسَ عَلَى شَفِيرِ الْقَبْرِ قَالَ فَقَالَ أَلْحِدُوا وَلَا تَشُقُّوا فَإِنَّ اللَّحْدَ لَنَا وَالشَّقَّ لِغَيْرِنَا حَدَّثَنَا أَسْوَدُ بْنُ عَامِرٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْحَمِيدِ بْنُ أَبِي جَعْفَرٍ الْفَرَّاءُ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ زَاذَانَ عَنْ جَرِيرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْبَجَلِيِّ قَالَ خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ الْمَدِينَةِ فَبَيْنَا نَحْنُ نَسِيرُ إِذْ رَفَعَ لَنَا شَخْصٌ فَذَكَرَ نَحْوَهُ إِلَّا أَنَّهُ قَالَ وَقَعَتْ يَدُ بَكْرِهِ فِي بَعْضِ تِلْكَ الَّتِي تَحْفِرُ الْجُرْذَانُ وَقَالَ فِيهِ هَذَا مِمَّنْ عَمِلَ قَلِيلًا وَأُجِرَ كَثِيرًا

Har fortalt os [Ishaq bin Yusuf] Har fortalt os [Abu Janab] fra [Zadzan] fra [Jarir bin Abdullah] sagde, at vi tog afsted med Rasulullah sallallaahu'alaihiwasallam. Da vi nåede Medina, viste det sig, at en chauffør holdt foran os. I kontanter sagde Rasulullah sallallaahu'alaihiwasallam: "Tilsyneladende er denne person på vej imod jer." Sagde Jarir, så kom manden, der kørte, hen til os. Han sagde hej, og vi svarede. Profeten sallallaahu 'alaihi wasallam spurgte: "Hvor kommer I fra? "Mig," sagde manden, fra min familie, mine børn og mine slægtninge. "Hvor skal I egentlig hen?" spurgte Allahs Sendebud. "Jeg vil gerne møde Allahs Sendebud," svarede han. Profeten sagde: "I har fundet ham." Manden sagde: "O Allahs Sendebud, lær mig om tro! Profeten svarede: "Tro er, at du sværger, at der ikke er nogen gud undtagen Allah alene, og at Muhammed er Allahs sendebud, at du opretholder bøn og betaler zakat, faster i Ramadan-måneden og pilgrimsfærd." "Jeg har lovet alt det," svarede manden. Jarir sagde, og så blev forbenet på mandens kamel fanget i et stort rottenet, så kamelen faldt, manden faldt også, og desværre faldt han med hovedet først. Manden mistede livet. Så sagde Allahs sendebud (frid og lovprisning): "Bring venligst manden her." Ammar bin Yasir og Khudzaefah bar ham straks og satte ham ned og sagde: "O Allahs sendebud, denne mand er tilsyneladende død!" Jarir sagde, og Allahs Sendebud (frid og velsignelser være med ham) vendte sig væk fra de to og sagde til Ammar og Khudzaefah: "Så I ikke begge, at jeg vendte mig væk fra denne mand? Jeg så to engle lægge Paradisets frugter i hans mund. Så vidste jeg, at han var ved at dø af sult. Allahs Sendebud (frid og velsignelser være med ham) sagde: "Denne mand, ved Allah, er blandt dem, om hvem Allah siger: "Sandelig, dem, der ikke blander deres tro med uretfærdighed, for dem er garantien for sikkerhed, og de er dem, der modtager vejledning." (QS. Al-an'am 82). Shallallahu'alaihiwasallam kom og satte sig på gravens kant og sagde: "Lav venligst denne person en lahad og lav ikke en syaqq, for at grave for os er lahad, mens det for andre end os (ud over muslimer) er syaqq." Har fortalt os [Aswad bin A'mir] Har fortalt os [Abdul Hamid bin Abi Ja'far Alfarra'] fra [Tsabit] fra [Zadzan] fra [Jarir bin Abdullah Al Bajali], han sagde, at vi tager afsted med Rasulullah Shallallahu'alaihiwasallam fra Medina. Da vi gik, så vi pludselig nogen, og så nævnte han noget i den stil, men han sagde med lederen: "Forbenet på hans læg faldt ned i et hul gravet af en stor rotte, og i sin hadith sagde han, sallallahu'alaihiwasallam: 'Denne person er blandt dem, der gør lidt, men belønningen er stor.'"