Imam Ahmad : 18311

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ سِمَاكٍ عَنْ سُوَيْدِ بْنِ قَيْسٍ قَالَ جَلَبْتُ أَنَا وَمَخْرَمَةُ الْعَبْدِيُّ ثِيَابًا مِنْ هَجَرَ قَالَ فَأَتَانَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَاوَمَنَا فِي سَرَاوِيلَ وَعِنْدَنَا وَزَّانُونَ يَزِنُونَ بِالْأَجْرِ فَقَالَ لِلْوَزَّانِ زِنْ وَأَرْجِحْ

A erenikem [Waki’] A erenikem [Sufyan] seni [Simak] seni [Suwaid bin Qais] a apasa; Iwe, ngang me Makhramah Al Abdi aua uwei üf seni Hajar, mürin Rasulullah a feito rem, mürin a ngenikem üf. Lon ena atun, a wor chon aükük mi aükük me angei peioffur. Ina minne, a ereni emon chon auku: ‘Kopwe auku me ngeni ewe mi lap seni’.