Imam Ahmad : 18235
حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ أَخْبَرَنَا أَبُو الْأَشْهَبِ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ طَرَفَةَ أَنَّ جَدَّهُ عَرْفَجَةَ أُصِيبَ أَنْفُهُ يَوْمَ الْكُلَابِ فِي الْجَاهِلِيَّةِ فَاتَّخَذَ أَنْفًا مِنْ وَرِقٍ فَأَنْتَنَ عَلَيْهِ فَأَمَرَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يَتَّخِذَ أَنْفًا مِنْ ذَهَبٍ قَالَ يَزِيدُ فَقِيلَ لِأَبِي الْأَشْهَبِ أَدْرَكْتَ عَبْدَ الرَّحْمَنِ جَدَّهُ قَالَ نَعَمْ
Kontatu digute [Yazid bin Harun] [Abu Ashhabek] [Abdurrahman bin Tharafah]etik [bere aitona, Arfajah], kulab gertakariaren ezjakintasun garaian sudurra erori zitzaiola, beraz, Waraqz egindako sudurra jarri zuen -dirham txanpon mota bat-, eta azkenean sudurra usteldu egin zitzaion. Beraz, sallallaahu 'alaihi wasallam profetak esan zion urrezko sudurra jartzeko. Yazidek esan zuen; Eta Abu Al Asyhabi galdetu zioten: «Aurkitu al duzu bere aitona, Abdurrahman?». erantzun zion: «Bai».