Imam Ahmad : 18231

حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ أَخْبَرَنَا يَحْيَى يَعْنِي ابْنَ سَعِيدٍ أَنَّ عَبَّادَ بْنَ تَمِيمٍ أَخْبَرَهُ عَنْ عُوَيْمِرِ بْنِ أَشْقَرَ أَنَّهُ ذَبَحَ قَبْلَ أَنْ يَغْدُوَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَّهُ ذَكَرَ ذَلِكَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعْدَمَا فَرَغَ فَأَمَرَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يَعُودَ لِأُضْحِيَّتِهِ

Yazid bin Harun fortalte os, at Yahya ibn Sa'id fortalte ham, at Abbad bin Tamim fortalte ham fra Uwaymir bin Ashqar, at han havde slagtet et dyr, før Allahs Sendebud (fred være med ham) tog afsted til Eid-bønnen. Han fortalte derefter dette til Allahs Sendebud (fred være med ham). Allahs Sendebud (fred være med ham) beordrede ham til at slagte dyret igen.